we

Μητροπολίτης Αμβρόσιος ο ομιλών...

2011-06-03T00:00:00.002+03:00

τούτοι δώ γιατί μιλούν???

http://mkka.blogspot.com/

εκείνοι που διυλίζουν τον κώνωπα...

και διαμαρτύρονται που το κράτος προώθησε την φορολογία της εκκλ. περιουσίας...!!

http://www.skai.gr/news/greece/article/162418/nea-aihmiri-kritiki-tou-mitropoliti-kalavruton-amvrosiou-/

2011-03-28T19:18:00.002+03:00

ψαξτε βρείτε την, αυτήν την μουσική που γεννήθηκε και παίχτηκε απο χορδές ἀγγλων μουσικών αλλά ὀχι μουζικάντηδων, που μου αναταράζει την ψυχή και κάνει το μυαλό να γελά!

marooned φίλε μου γνωστέ άγνωστε gilmour ...

2011-03-28T19:16:00.000+03:00

με τα χρεη ψηλα την ψυχη στα κοκκινα...

alfa romeo 4C

2011-03-02T23:05:00.002+02:00

Το να προσπαθήσεις να περιγράψεις την αισθητική των Ιταλών είναι μάλλον βέβηλο αν κατάγεσαι από χώρα που γέννησε την ομορφιά, αλλά την έθαψε στα σύγχρονα πέτρινα χρόνια και την ξέχασε πακτωμένη στα θεμέλια.

Εντυπωσιασμός μέσω καμπύλων (οι απλές γραμμές δεν ανήκουν σε Ιταλό) χυτά σχήματα και προφίλ που ομοιάζει σε stratos αλλά ξεφεύγει, μαζεμένες διαστάσεις και state of the art τεχνολογία για το νέο γλυπτό των μιλανέζων μαστόρων. Εύγε εν μέσω κρίσης και βενζίνης σχεδόν €2.00. (Εγώ σκέφτομαι να το κλειδώσω πάντως).

Καληνύχτα

2011-01-17T23:26:00.002+02:00

μον΄ γιατί σ΄ άκουσα μπορώ

και σφίγγω την ελπίδα

ψηλό θαρρώ ειν'τίμημα

του λόγου σου κρηπίδα

2011-01-07T23:45:00.003+02:00

Γελά απόψε η σελήνη

να βλέπει την θωριά του

αυτού του κόσμου θολερή

κι ανήκουστη η ματιά του

αγκάλη της νύχτα ανοιχτή

και άρμα της ο στἰχος

λεύτερο αφήνει γητευτή

και χαλαστή του μύθος

να΄ταν γλυκά ν΄αντάμωνε

γλυκιά βραδιά πανώρια

με της ψυχής τον λατρευτή

του νού των ανεμώνα

τότε τ΄ανέμου η ορμή

θα ύφαινε ευλογία

κι ο πόλεμος ο απαρχής

θα μάραζε πορεία

θα γλυκοχάραζε στην γής

τη ράχη την ανδρεία

που μάνα έφερε λογής

του νόμου την ευθεία

η μέρα η παντόμορφη

η πατρική η τόση

ξέχυλα τα ποτήρια μας

θα γιὀμιζε με γνώση

και ΄μεις οι πότες λαμπεροί

θα νιώθαμε πως 'μπρος μας

ξανοίγει θάλασσ΄αλμυρή

ωκεανός θεός μας

ΑλΤαλ 08.01.2011

Song For You

2011-01-05T00:02:00.000+02:00

Like a bridge over troubled water

2010-12-24T19:01:00.001+02:00

When you're weary
Feeling small
When tears are in your eyes
I will dry them all

I'm on your side
When times get rough
And friends just can't be found
Like a bridge over troubled water
I will lay me down
Like a bridge over troubled water
I will lay me down

When you're down and out
When you're on the street
When evening falls so hard
I will comfort you

I'll take your part
When darkness comes
And pain is all around
Like a bridge over troubled water
I will lay me down
Like a bridge over troubled water
I will lay me down

Sail on Silver Girl,
Sail on by
Your time has come to shine
All your dreams are on their way

See how they shine
If you need a friend
I'm sailing right behind
Like a bridge over troubled water
I will ease your mind
Like a bridge over troubled water
I will ease your mind

2010-12-24T00:13:00.002+02:00

Με κούρασε και σήμερα ο κόσμος

τριβή πολλή και λόγια πολλά

μα τα αισθήματα λίγα

λίγες οι κουβέντες οι γλυκές

πολλές της χίμαιρας της ζοφερής

π΄αφήνει τον τρόμο να νικά

τον φόβο να προσμένει

και μένεις μόνος λές εκεί

σαν το κλωνάρι που αέρας

το έσπρωξε ξερίζωμα τρανό

να καταφέρει τότ' ο μέγας

του κόσμου τούτου ο χαλινός

που διαφεντεύει ρόλο

να σύρει μέσα του τρελούς

στη σβούρα του καιρού του

μα τελεψε του η ορμή

σαν εγρικά την τόση

αγάπη του πλάστη αφορμή

των σύμπαντων την όψη

ΑλΤαλ

Βασίλης ορφανός

2010-12-24T00:02:00.003+02:00

Ονειρο θερινής νυκτός για κάποιους, κάποιος που τρέχει με τα μηχανάκια για άλλους και μάλλον ο μεγάλος άγνωστος για πολλούς Έλληνες. Ο Βασίλης Ορφανός με καμάρι και περηφάνια σηκώνει ψηλά την σημαία στους αγώνες Dakar και εκκινεί φέτος το 5ο του. Οι επιτυχίες συνεχείς και μεγάλες, αποτέλεσμα μεγάλων θυσιών και αγώνων σε προσωπικό επίπεδο! Μπράβο φίλε. Συνέχισε έτσι σε πείσμα των καφεδοτσαγοχαμόμηλων της μπανανίας που επιμένει να φέρεται Ελλάδα...

Φλέρυ

2010-12-16T19:08:00.001+02:00

Εξαιρετικά αφιερωμένο σε βισσοβανδηδες, βύσσωνες, ελαφρείς τύπους ρουβίτσους και λοιπών ακατέργαστων!

the isles of Greece

2010-12-16T18:26:00.003+02:00

THE isles of Greece! the isles of Greece!
Where burning Sappho loved and sung,
Where grew the arts of war and peace,---
Where Delos rose and Phoebus sprung!
Eternal summer gilds them yet,
But all, except their sun, is set.

The Scian and the Teian muse,
The hero's harp, the lover's lute,
Have found the fame your shores refuse;
Their place of birth alone is mute
To sounds which echo further west
Than your sires' "Islands of the Blest."

The mountains look on Marathon---
And Marathon looks on the sea;
And musing there an hour alone,
I dream'd that Greece might yet be free
For, standing on the Persians' grave,
I could not deem myself a slave.

A king sat on the rocky brow
Which looks on sea-born Salamis;
And ships, by thousands, lay below,
And men in nations;---all were his!
He counted them at break of day---
And when the sun set, where were they?

And where are they? and where art thou,
My country? On thy voiceless shore
The heroic lay is tuneless now---
The heroic bosom beats no more!
And must thy lyre, so long divine,
Degenerate into hands like mine?

'Tis something, in the dearth of fame,
Though link'd among a fetter'd race,
To feel at least a patriot's shame,
Even as I sing, suffuse my face;
For what is left the poet here?
For Greeks a blush---for Greece a tear.

Must we but weep o'er days more blest?
Must we but blush?---Our fathers bled.
Earth! render back from out thy breast
A remnant of our Spartan dead!
Of the three hundred grant but three,
To make a new Thermopylae.

What, silent still, and silent all?
Ah! no; the voices of the dead
Sound like a distant torrent's fall,
And answer, "Let one living head,
But one arise,---we come, we come!"
'Tis but the living who are dumb.

In vain---in vain: strike other chords;
Fill high the cup of Samian wine!
Leave battles to the Turkish hordes,
And shed the blood of Scio's vine!
Hark! rising to the ignoble call---
How answers each bold bacchanal!

You have the Pyrrhic dance as yet,
Where is the Pyrrhic phalanx gone?
Of two such lessons, why forget
The nobler and the manlier one?
You have the letters Cadmus gave---
Think ye he meant them for a slave?

Fill high the bowl with Samian wine!
We will not think of themes like these!
It made Anacreon's song divine;
He served---but served Polycrates---
A tyrant; but our masters then
Were still, at least, our countrymen.

The tyrant of the Chersonese
Was freedom's best and bravest friend;
That tyrant was Miltiades!
Oh! that the present hour would lend
Another despot of the kind!
Such chains as his were sure to bind.

Fill high the bowl with Samian wine!
On Suli's rock, and Parga's shore,
Exists the remnant of a line
Such as the Doric mothers bore;
And there, perhaps, some seed is sown,
The Heracleidan blood might own.

Trust not for freedom to the Franks---
They have a king who buys and sells:
In native swords and native ranks,
The only hope of courage dwells:
But Turkish force and Latin fraud
Would break your shield, however broad.

Fill high the bowl with Samian wine!
Our virgins dance beneath the shade---
I see their glorious black eyes shine;
But, gazing on each glowing maid,
My own the burning tear-drop laves,
To think such breasts must suckle slaves.

Place me on Sunium's marble steep---
Where nothing, save the waves and I,
May hear our mutual murmurs sweep:
There, swan-like, let me sing and die;
A land of slaves shall ne'er be mine---
Dash down yon cup of Samian wine!

Lord Byron

2010-12-16T00:17:00.004+02:00

Είτε κοιτάξεις τ΄ουρανού
είτε μες την καρδιά σου
ή δώσεις τα θάρρητα στο νού
στου λόγου αυτού την μνεία
παράδωμά σου λατρευτό
και χείμαρρου το μένος
μια δοξαριά ειν΄ του κενού
αν μέσα σου δεν νιώσεις,
σθένος και άρχοντα κορμό
ψυχή σου ν΄αφιερώσεις

ΑλΤαλ

2010-12-15T00:01:00.001+02:00

"Ἄνδρα μοι ἔννεπε, Μοῦσα, πολύτροπον, ὃς μάλα πολλὰπλάγχθη, ἐπεὶ Τροίης ἱερὸν πτολίεθρον ἔπερσε·πολλῶν δ' ἀνθρώπων ἴδεν ἄστεα καὶ νόον ἔγνω,πολλὰ δ' ὅ γ' ἐν πόντῳ πάθεν ἄλγεα ὃν κατὰ θυμόν,ἀρνύμενος ἥν τε ψυχὴν καὶ νόστον ἑταίρων.ἀλλ' οὐδ' ὧς ἑτάρους ἐρρύσατο, ἱέμενός περ·αὐτῶν γὰρ σφετέρῃσιν ἀτασθαλίῃσιν ὄλοντο,νήπιοι, οἳ κατὰ βοῦς Ὑπερίονος Ἠελίοιοἤσθιον· αὐτὰρ ὁ τοῖσιν ἀφείλετο νόστιμον ἦμαρ."

2010-12-14T00:39:00.000+02:00

Μῆνιν ἄειδε, θεὰ, Πηληιάδεω Ἀχιλῆοςοὐλομένην, ἣ μυρί’ Ἀχαιοῖς ἄλγε’ ἔθηκε,πολλὰς δ’ ἰφθίμους ψυχὰς Ἄϊδι προΐαψενἡρώων, αὐτοὺς δὲ ἑλώρια τεῦχε κύνεσσινοἰωνοῖσί τε πᾶσι· Διὸς δ’ ἐτελείετο βουλή·ἐξ οὗ δὴ τὰ πρῶτα διαστήτην ἐρίσαντεἈτρεΐδης τε ἄναξ ἀνδρῶν καὶ δῖος Ἀχιλλεύς.

2010-12-10T00:23:00.003+02:00

και τι να καταλάβεις σε τέτοιο δρόμο μιερό;
τί να προλάβεις λογικά να νιώσεις να σωθείς
απο τέοια αντινομία, από τέτοια αδικία
απο το είναι του αυτό που διώχνει τ'ανθρώπου λογισμό
ήρεμο, καθάριο, λογικό

ν΄αφήσω τον ήλιο προσπαθώ να γίνει ο πατέρας
που το μυαλό του αρχοντικό θα κάνει δικό μου λογισμό
αχτίδες γεμάτες ζωηρές, φέρουν την χάρη και ζωή
μες της ψυχής πανωραιό γιώμα ελευθερίας

ανατολίτης λαμπερός, ξακρίζει την αγάπη
φέρει το φώς του καθαρό και διώχνει στεναχώρια
δίνει λογής του αγαθά δικαιοσύνης δώρα
ανοίγει την τράπεζα χαράς και περιβολιού το χάρμα

συννέφιασε βλέπω μακρυά, μα είναι ξένο τώρα
που βλέπω με μάτια ανοιχτά της λογικής την χώρα

ΑλΤαλ 10.12.2010

χάλυψ..

2010-12-06T09:07:00.003+02:00

"...τότες αριστερά σου θ΄αντικρύσεις να κατοικούν του σίδερου οι τεχνίτες, οι Χάλυβες..."

-Αισχύλου Προμηθέας Δεσμώτης-

Η ονομασία " Χάλυβες" σχετίζεται, ενδεχομένως, ετυμολογικά με τις ονομασίες "Αλύβη", "Χάρυβδις ", "χάλυβας"

Ιστορία Edit
Εμφανίζονται στην ιστορία στο α' ήμισυ της 1ης χιλιετηρίδας π.Χ.
Κατοικούσαν στην βόρεια ποντική ακτή της χερσονήσου. Σε κάποια εποχή ασχολήθηκαν με την κατεργασία σιδήρου ή χάλυβα η ονομασία του οποίου προφανώς σχετίζεται απόλυτα με το όνομά τους.

Ο Ηρόδοτος τους αναφέρει με την ονομασία Αλιζώνες.

Ο Όμηρος στην Ιλιάδα αναφέρει την πόλη Αλύβη που πιθανόν η ίδρυσή της να σχετίζεται με τους Χάλυβες.

Επίσης και ο ποταμός Άλυς της δυτικής Καππαδοκίας έχει κοινή ρίζα.

Είναι πιθανόν στα τέλη της 2ης χιλιετηρίδας, ένα τμήμα του λαού αυτού να κατείχε την ευρωπαϊκή ακτή του Βοσπόρου και να φορολογούσε τα διερχόμενα πλοία με αποτέλεσμα οι μεταγενέστεροι Έλληνες μυθοπλάστες να επινοήσουν τον μύθο της Χάρυβδης.

Οι Χάλυβες ήταν αρχαίος λαός της Μικράς Ασίας που κατοικούσε κοντά στα παράλια του Εύξεινου πόντου, στα σημερινά σύνορα Γεωργίας και Τουρκίας .

Η χώρα τους συνόρευε με τους Τάοχους και τους Σκυθήνες[1].

Οι Χάλυβες αναφέρονται από πολλούς αρχαίους συγγραφείς όπως ο Όμηρος, στα Αργοναυτικά του Ορφέως αναφέρονται ως ένας τους λαούς από όπου πέρασαν οι Αργοναύτες [2].

Ο Ξενοφών διήλθε από την χώρα τους κατά την κάθοδο των μυρίων . Όπως αναφέρει ζούσαν σε οχυρωμένες πόλεις[3] δεν τους υποδέχτηκαν φιλόξενα αλλά δεν τους δημιούργησαν και μεγάλα προβλήματα στην πορεία τους. Ο ποταμός Άρπασος ήταν το φυσικό σύνορο με του Σκυθήνες[4] , κύρια ασχολία των κατοίκων ήταν η επεξεργασία μετάλλων και κυρίως σιδήρου και χάλυβα [5]. Την περίοδο εκείνη η χώρα των Χάλυβων αποτελούσε τμήμα της Περσικής Αυτοκρατορίας , ο Ξενοφών με τους Μυρίους τους είχε αντιμετωπίσει σε μάχη, στον ποταμό Φάσιδα, με τον περσικό στρατό και τους είχε τρέψει σε φυγή [6]

πηγή:
http://el.science.wikia.com/wiki/%CE%A7%CE%AC%CE%BB%CF%85%CE%B2%CE%B5%CF%82

2010-11-29T19:14:00.002+02:00

Και μετά το χριστόψαρο (zeus faber), ακολουθεί η εγκυκλοπαίδεια με 365 ψάρια προς μελέτη. Τώρα ξέρεις τί βλέπεις σίγουρα!

wish you were here...μεγάλε μανιτού!!!

2010-11-29T00:16:00.001+02:00

αλλά εσύ είσαι πάντα μαζί μας..

So, so you think you can tell
Heaven from Hell,
Blue skies from pain.
Can you tell a green field
From a cold steel rail?
A smile from a veil?
Do you think you can tell?

Did they get you to trade
Your heroes for ghosts?
Hot ashes for trees?
Hot air for a cool breeze?
And cold comfort for change?
Did you exchange
A walk on part in the war,
For a lead role in a cage?

How I wish, how I wish you were here.
We're just two lost souls
Swimming in a fish bowl,
Year after year,
Running over the same old ground.
What have we found
The same old fears.
Wish you were here.

2010-11-28T22:51:00.003+02:00

Και αυτό το είδαμε..το χριστόψαρο. Ηταν η έκπληξη της ημέρας στην ΩΡΑΙΑ κυριακάτικη κατάδυση. Ήταν τρισχαριτωμένο!

παρακάτω μια πιο επιστημονική προσέγγιση απο το wikipedia:
http://en.wikipedia.org/wiki/John_Dory

guns off Brixton

2010-11-23T09:15:00.001+02:00

When they kick out your front door
How you gonna come?
With your hands on your head
Or on the trigger of your gun

When the law break in
How you gonna go?
Shot down on the pavement
Or waiting in death row

You can crush us
You can bruise us
But you'll have to answer to
Oh, Guns of Brixton

The money feels good
And your life you like it well
But surely your time will come
As in heaven, as in hell

You see, he feels like Ivan
BORN under the Brixton sun
His game is called survivin'
At the end of the harder they come

You know it means no mercy
They caught him with a gun
No need for the Black Maria
Goodbye to the Brixton sun

You can crush us
You can bruise us
But you'll have to answer to
Oh-the guns of Brixton

When they kick out your front door
How you gonna come?
With your hands on your head
Or on the trigger of your gun

You can crush us
You can bruise us
And even shoot us
But oh- the guns of Brixton

Shot down on the pavement
Waiting in death row
His game was survivin'
As in heaven as in hell

You can crush us
You can bruise us
But you'll have to answer to
Oh, the guns of Brixton
Oh, the guns of Brixton
Oh, the guns of Brixton
Oh, the guns of Brixton
Oh, the guns of Brixton

the Clash

2010-11-21T23:55:00.002+02:00

Γέμισε ο κόσμος βαρετούς, κοινούς και εγωιστές. O ναύτης στο κατάρτι βλέπει μια θάλασσα φουρτουνιασμένη, σκοτεινή και ανήλεη. Το καράβι γλιστρά πρόσω για τα βράχια αλλά ο καπετάνιος κοιτά αλλού. Νόμισε οτι ο καιρός θ΄αλλάξει. Νόμισε πως κάτι θα γίνει τελευταία. Θα σωθεί. Το καράβι τώρα βάζει από την πλώρη του νερά. Παγωμένα και μαύρα. Το πλήρωμα τρέχει αλαφιασμένο να σωθεί. Η ελπίδα τους χάνεται λεπτό με το λεπτό, στιγμή με την στιγμή. Όλα θα χαθούν στην παγωμένη άβυσσο του πουθενά. Έχουν πεισθεί γιαυτό. Το λέν στον δίπλα τους να το χωνέψει κι εκείνος. Πνιγόμαστε. Θα πεθάνουμε.Δεν ζούμε πια. Ως εδώ ήταν. Ο ήλιος της ελπίδας της ζωής χανόταν και κανένας δεν έβλεπε δυο στιγμές πρίν. Δυο μόνο ήταν αρκετές να σωθούν. Ο φριχτός αυτός θάνατος θα βρεί αποκούμπι, η σοδειά του θα σωθεί. Θα πάρει μερικούς ακόμη κοντά του. Φρίκη και πανικός. Χαμός και οδύνη. Να πνίγεσαι και να μην μπορείς να πιαστείς από σανίδα σωτηρίας. Κάτι, κάποιον, να ζητήσεις βοήθεια.

Το καράβι του κόσμου έσπασε πάνω στον βράχο του εγωισμού. Τέλειωσε έτσι όποια ψυχή το επέλεξε. Ήταν απολύτως ΕΛΕΥΘΕΡΗ.

2010-11-15T00:26:00.003+02:00

Αθηνά Παρθένος

γυμνή ως στέκει στα ψηλά
ανώγια των θεών της
ωχρή στα χρόνια τα πολλά
των εύκαιρων εχθρών της

στεγνά την βλέπω αγέρωχη
υψώνεται εμπρός μου
ο άνεμος της την κρατά
σε πείσμα των καιρών του

πώς ξέπεσε, μα πώς
η ομορφιά να σέρνει
τα τόσα θεία μέλη της
στης οικουμένης γένη;

ειν' των πατέρων η ευχή
η τέχνη η πανώρια
που σμίλεψε της απαρχή
την του μαρμάρου δώρα

φαντάζομαι την όψη της
την τόσο λατρεμένη
που στην θεά λογίστηκε
να φέρει θεία μέλη

και σαν ζωντάνεψε αυτή
παρέδωσε το κάλλος
στο μάρμαρο της το λευκό
της δόξας της το θάρρος

χίλιοι καιροί αλλοτινοί
και άλλοι τόσοι που 'ρθαν
δεν της αφαίρεσαν λογής
τα θεία της τα τόξα

γιατί παρθένα η βουλή
της μούσας που αγγίζει
τον οίκο της η προβολή
και την λατρεία ζώσα

από της πέτρας το βιολί
πώς την ζωή σου δώσαν
με ποιό δοξάρι σολιστή
πνοή σου ευοδώσαν;

και πώς μακάρια γλυκά
στέκεις ακόμη μάνα
κάποιου θεού σου αρπιστή
της περηφάνειας κλάμα;

φέρνεις στα μάτια μου το φώς
εκείνου που δε λάθει
και δάκρυα φέρνεις χαρακιές
μες της καρδιάς τα βάθη

ΑλΤαλ
15.11.2010

2010-11-13T19:23:00.003+02:00

Ticking away the moments that make up a dull day
Fritter and waste the hours in an offhand way
Kicking around on a piece of ground in your home town
Waiting for someone or something to show you the way

Tired of lying in the sunshine staying home to watch the rain
And you are young and life is long and there is time to kill today
And then one day you find ten years have got behind you
No one told you when to run, you missed the starting gun

And you run and you run to catch up with the sun, but it's sinking
Racing around to come up behind you again
The sun is the same in a relative way, but you're older
Shorter of breath and one day closer to death

Every year is getting shorter, never seem to find the time
Plans that either come to naught or half a page of scribbled lines
Hanging on quiet desperation is the English way
The time is gone, the song is over, thought I'd something more to say

BREATHE REPRISE
Home, home again
I like to be here when I can
And when I come home cold and tired
It’s good to warm my bones beside the fire
Far away across the field
The tolling of the iron bell
Calls the faithful to their knees
To hear the softly spoken magic spells.

Can't you see this is a land of confusion?

2010-11-07T10:51:00.003+02:00

I must've dreamed a thousand dreams
Been haunted by a million screams
But I can hear the marching feet
They're moving into the street

Now did you read the news today
They say the danger's gone away
But I can see the fire's still alight
There burning into the night

There's too many men, too many people
Making too many problems
And not much love to go round
Can't you see this is a land of confusion?

Well this is the world we live in
And these are the hands we're given
Use them and let's start trying
To make it a place worth living in

Ooh, Superman where are you now
When everything's gone wrong somehow?
The men of steel, the men of power
Are losing control by the hour

This is the time, this is the place
So we look for the future
But there's not much love to go round
Tell me why, this is a land of confusion

This is the world we live in
And these are the hands we're given
Use them and let's start trying
To make it a place worth living in

I remember long ago when the sun was shining
Yes, and the stars were bright all through the night
And the sound of your laughter as I held you tight, so long ago

I won't be coming home tonight
My generation will put it right
We're not just making promises
That we know, we'll never keep

Too many men, there's too many people
Making too many problems
And not much love to go round
Can't you see, this is a land of confusion?

Now this is the world we live in
And these are the hands we're given
Use them and let's start trying
To make it a place worth fighting for
This is the world we live in

This is the world we live in
And these are the names we're given
Stand up and let's start showing
Just where our lives are going to

Genesis, October 1986

Αντιθέσεις

2010-11-01T20:05:00.000+02:00

In the middle of autumn..summertime in the heart

2010-10-30T20:28:00.002+03:00

Να μια βαρβάτη αντίθεση: Στις πλώρες σκαφών που στοιχίζουν εκατομμύρια, ψαρεύει ένας φτωχός και μόνος καουμπόι. Νομίζω οτι εμπρός σε τέτοια μεγέθη, η άποψή μου και η άποψή του δεν πρέπει να διαφέρουν ιδιαίτερα. Δεν μπορώ να έχω ένα τέτοιο καράβι και άλλωστε ούτε κι αυτός. Δεν γνωρίζουμε τον τρόπο που συνδιαλλάσσονται οι άνθρωποι που τα'χουν, αλλά το πιθανότερο είναι οτι τα χρήματα για την απόκτησή τους προέρχονται απο αδικίες και παγαποντιές (στην Ελλάδα που ζούμε), τα καύσιμα για να κινηθεί μία ημέρα πρέπει να επαρκούν για ζεστασιά-στέγη-τροφή και άλλα περιττά για ένα μικρό χωριό ενώ κοιτάζοντάς το αναλογίστηκα τα μεροκάματα και το ΙΚΑ που θα χρειάσθηκαν για την κατασκευή του. Μετά παρατήρησα τον κύριο που ψάρευε ήρεμα στην άκρη του ντόκου. Ίσως να σκεφτόταν κι εκείνος τέτοια, ή να μην τον ένοιαζαν καθόλου αυτά. Το βράδυ μάλλον δεν θα είχε που να κοιμηθεί και το ψάρι που θα ΄πιανε θα ήταν η τροφή του για την ημέρα. Κι όμως ζεί, υπάρχει, σκέφτεται, λειτουργεί, μιλάει, αδικεί και αδικείται..Όπως και ο ιδιοκτήτης του πολυτελούς πλωτού μέσου, εγώ, εσείς, εμείς!

εγκυκλοπαιδικές οι γνώσεις

2010-10-30T19:48:00.001+03:00

A.M. and P.M.

What is Noon and Midnight?

A.M. and P.M. start immediately after Midnight and Noon (Midday) respectively.

This means that 00:00 A.M. or 00:00 P.M. (or 12:00 A.M. and 12:00 P.M.) have no meaning.

Every day starts precisely at midnight and A.M. starts immediately after that point in time e.g. 00:00:01 A.M. (see also leap seconds)

To avoid confusion timetables, when scheduling around midnight, prefer to use either 23:59 or 00:01 to avoid confusion as to which day is being referred to.

It is after Noon that P.M. starts e.g. 00:00:01 PM (12:00:01)

A.M. abbreviation ante meridiem

P.M. abbreviation post meridiem

Main Entry: an·te me·ri·di·em
Pronunciation:
"an-ti-m&-'ri-dE-&m, -dE-"em
Function: adjective
Etymology: Latin
Date: 1563
Meaning: being before noon
Abbreviation a.m.

Main Entry: post me·ri·di·em
Pronunciation:
-m&-'ri-dE-&m, -"em
Function: adjective
Etymology: Latin
Date: 1647
Meaning: being after noon
Abbreviation p.m.

πηγή: http://wwp.greenwichmeantime.com/info/noon.htm

Θέα

2010-10-30T18:35:00.004+03:00

θαλάσσιας λαμπάδα τρυφερή
το φώς του ήλιου ρέει
χρυσάφι ατόφιο επί γής
κεί πού το βλέμμα νεύει

πως να χωρέσεις την ροή
αυτού του μεγαλείου
που άνθρωπος δεν έστησε
μήτε νωί λογίου

άγρια κάπου την καλούν
μα 'κείνη η μάνα στάζει
το μέλι της το ιερό
μες στην καρδιά σταλάζει

τούτη η γενναιόδωρη
αρχή του πάντα φέρει
στη μνήμη, την αιώνια,
εκείνου που προσμένει

μιαν ηλιαχτίδα αν σε δεί
από την τόση κλίση
φτέρωμα υπέροχο
των ζωοφερών μια λέξη

αεί ψυχή αναλογεί
την θεία της την στέψη
και εύφορη η λογική
ανδρείων τους η γεύση

μες σε αγκάλη αντικρεί
την φοβερή την σκέψη
κι από του λόγου αντιχεί
αχώρετη μου λέξη

ΑλΤαλ
30.10.2010

2010-10-28T23:39:00.003+03:00

Εντάξει δεν ζητάω και πολλά. 250 ευρώ για μια υποβρύχια θήκη φωτογραφικής μηχανής σαν αυτήν της διπλανής είκονας, για ΝΙΚΟΝ s220 coolpix. Να καταγράφω την τρέλα μου και να μοιράζομαι μαζί σας εικόνες από άλλους κόσμους..Το αστείο είναι πως η θήκη είναι ακριβότερη από την μηχανή!! Δεχόμαστε δώρα, μετρητά, επιταγές και γνώμες με κερδοφόρα άποψη!

2010-10-27T00:19:00.004+03:00

ποιός είδε ήλιο κορφιτή
σε ύψη λογχισμένα
από του δρόμου το καρφί
μες σε καρδιά δωσμένα

ποιος ανατέλλει το πρωί
φώς εξημέρωμα μου
που 'ρχεται σιωπηλο νωί
αγγίζει βλέφαρά μου

χτύπα τις άκρες της ψυχής
να λυτρωθώ απ΄τα σκότη
της νύχτας της αλλοτινής
που με κεριά εφώτει

άνοιξε φώς παράθυρο
σε κόσμο νέο μπρός μου
που οι καρδιές θα αγαπούν
ν΄αγγίζουν δίχως φόβου

τ΄ανοιχτά απόβουβα
φτερά της λογικής των
κοίνων που νόμισαν ζωή
τον λόγο των θανάτων

αθάνατα μένουν ζωηρές
γραμμές των οριζόντων
πελάγων λόγων φανερές
ευχές εωφαινόντων

ΑλΤαλ

2010-10-25T09:46:00.002+03:00

Να μια "scorpaena sp." κοινώς "σκορπίνα" από τά ρηχά και γεμάτα ζωή νερά του λαιμού της βουλιαγμένης. Η κατάδυση ήταν μια από τις πιο ωραίες εμπειρίες καθώς η διαύγεια και ορατότητα σε συνδυασμό με το περιβάλλον ἠταν ιδανικά. Μικρά σπηλαιάκια, τρύπες με ψαρόσπιτα, χταποδόσπιτα, χρώματα παντού. Αυτό μαζί με την προχθεσινή νυχτερινή με κάνει να σκέφτομαι συνεχώς την επόμενη περιπέτεια ομορφιάς. Είναι απίστευτα εκεί μέσα..

2010-10-22T00:50:00.002+03:00

Δεν κλαιν οι δυνατές καρδιές
η μοίρα όταν τσι δέρνει

γιατί πιστεύουν με καιρό
πως κάθε πόνος γένει

Ψαρονίκος

Ιστορίες απ'το σύμπαν...

2010-10-18T23:48:00.001+03:00

planetary nebula NGC 6210

2010-10-17T23:25:00.005+03:00

"Ίδιος με τούτο ο Ποιητής τ' αγέρωχο πουλί/
που ζει στη μπόρα κι αψηφά το βέλος του θανάτου,/
σαν έρθει εξόριστος στη γη και στην οχλοβοή/
μεσ' στα γιγάντια του φτερά χάνει τα βήματά του"

Charles Pierre Baudelaire (albatros)

Τί εύρος έχει το μυαλό μας? Πότε να φτάνει στα όριά του και που είναι αυτά? Γράφουμε μουσική ακούμε και θαυμάζουμε! Σύμμαχός μας ο νούς. Αναλύουμε καταστάσεις πολύπλοκες και λύνουμε προβλήματα δύσκολα. Καθημερινά, προκλήσεις ηθικής ταλανίζουν το εγώ μας. Διλήμματα απανωτά φέρνουν προβλήματα. Γεννούν ανασφάλειες, εσωστρέφεια εγωισμό. Λές να φτάνει ως εκεί το μυαλό?

Η εξέλιξή μας δείχνει χαρακτηριστικά πως ο φόβος της επιβίωσης μας κάνει εχθρικούς/επιθετικούς και πως η μόνη αλτρουιστική πτυχή μας, αφορά το άγγιγμα των συναισθημάτων. Αλλά τί να ΄ναι συν-αίσθηση? Μάλλον έχουν γραφτεί και ειπωθεί άπειρα για αυτήν. Η δική μου διανόηση ακουμπά το "συν" συμμετοχικά με την υπόλοιπη λέξη. Λέξεις συμμετέχουν στην αίσθηση, την κυκλώνουν αγαπησιάρικα, την αγκαλιάζουν στοργικά, της μιλούν τρυφερά, την χαϊδεύουν πατρικά. Κι εκείνη σαν μικρό παιδί στην αγκαλιά του πατέρα ξεκουράζεται δίχως έγνοιες και προβλήματα.

Πιστεύω,πως τα συναισθήματά μας, μας οδηγούν σε μια τέτοια λύτρωση. Αν χάσαμε τον εαυτό μας, μάλλον χάσαμε τις κεραίες αυτές του μικρού παιδιού που αυθόρμητα εκφράζει τον λόγο του χωρίς πρέπει και ίσως! Ίσως μας επιβλήθηκε ακούσια η επιταγή των καιρών της φίμωσης των ακέραιων λόγων που κάνουν τον άνθρωπο χωριστό από ό,τι άλλο. Αυτό το ποτάμι το γάργαρο σε μια του φάση μολύνεται.Γεμίζει με ακάθαρτα λύματα που γεννούν αρρώστιες και αμφιβολίες. Λιμνάζει και μένει στάσιμο.

Ακούσια όμως? Ίσως και όχι, αν πιαστείς απ'αυτήν την δαγκάνα την φλογερή του πάθους. Εκείνου του ανθρώπου που προσπαθεί ν'αποδείξει κάτι στον διπλανό του, στον απέναντί του, στον πίσω του, στον γύρω του αλλά όχι στον μέσα του. Αν δεν γνωρίσεις τον εαυτό σου πώς να αποφύγεις? Ισως και τον ίδιο? Αν δεν ξέρεις το πρόβλημα πώς να το αντιμετωπίσεις? Επιλέγεις λοιπόν εκούσια να φάς απ'το τυράκι της φλογερής φάκας που παρουσιάστηκε σαν εύκολη λύση. Και μετά γίνεσαι βορά του αιλουροειδούς που αδηφάγα γλύφει τα μουστάκια του που θα χορτάσει να σε γεμίζει κατάθλιψη και μελαγχολία.

Τἰ εύρος λοιπόν έχει το μυαλό μας? Ποιός είναι ευτυχέστερος άνθρωπος? Ποιός έχει σηκώσει στις πλάτες του τον εαυτό του και τον αντέχει? Ποιός κοιτά τα μάτια του στον καθρέφτη της ψυχής με σθένος ν΄αφουγκραστεί? Ποιός μένει μικρό παιδί χωρίς έγνοιες, καθάριος, λογικός, αμόλυντος?

Ρωτήστε τον εαυτό σας...

ΑλΤαλ

2010-10-13T22:49:00.002+03:00

Τί να ψάχνει ο κύριος στα σκουπίδια? Κάτι που ο αδηφάγος καπιταλισμός του παρελθόντος πέταξε στα σκουπίδια του μέλλοντος ίσως τον συγκίνησε. Δεν φαίνεται νηστικός αν κρίνω από το σώμα του αλλά ποτέ δεν είσαι σίγουρος. Περνάει μέρα παραμέρα ανοίγει το καπάκι κάτι βγάζει, κάτι μουρμουράει. Κλείνει, φεύγει. Ο κάδος μένει το ίδιο βρωμερός και μυρωδάτος να γεμίζει με τα περιττά μας. Άνοιξε, κλείσε, πέτα τα άχρηστα, μύρισε. πάλι δεν πέρασε ο σκουπιδιάρης. Η μυρωδιά του μας θυμίζει οτι ξοδέψαμε άδολα μια νέα δόση καθημερινότητας. Το χαλασμένο γάλα, το ξεχασμένο φαΐ, το μπαγιάτικο ψωμί. Για κάποιους βρωμάνε, άλλοι το βρίσκουν έδεσμα. Τί σχέση άλογη είν' αυτή?

Walzer Grande Valse in Eb

2010-10-13T01:03:00.001+03:00

Chopin, τί άλλο?

Ημέρα νύχτα

2010-10-12T23:58:00.003+03:00

Αναζητά και προσμετρά
τις ώρες και τις νύχτες
που 'ναι ο νούς του θαμπερός
κι ο λόγιομος καυμός του

γλυκά και τρυφερά
η μάνα τον προσμένει
σ΄απύθμενο του λόγου της
απέραντο πηγάδι

'κει που ο κόσμος βύθισε
μαθές την μια ελπίδα
σε μονοπάτι χολερό
δίχως φωτός κρηπίδα

σωτήρα ήλιο προσμετρά
να δεί την γή μερώτρα
και λογαριάζει λαμπερά
ωκεανού του φώτα

ήχοι καθάριοι φωτεινοί
αντανακλούν στο πέρα
αναζητούν την μια αρχή
που 'ναι της γνώσης μέρα

αυγή μια νέα άφθαρτη
ας μένει η αλήθεια
τόπος αιθέριος γνωστικός
του εαυτού συνήθεια

ΑλΤαλ

παραμυθι

2010-10-12T23:50:00.000+03:00

Τον ήλιο το φεγγάρι τη θάλασσα
ρωτάω μην την είδαν αντάμωσαν
κι ο ήλιος μου απαντάει απ' το βουνό
θα φέξω όλο τον κόσμο και θα τη βρω

Μου λέει το φεγγάρι και μου γελά
στης μάνας της κοιμάται την αγκαλιά
εγώ θα την ξυπνήσω όταν τη δω
εμένανε μ' ακούει σαν της μιλώ

Κι η θάλασσα μου λέει απ' τα βάθη της
εσύ θα 'σαι για πάντα η αγάπη της
τα κύματα θα στείλω του ωκεανού
να παν να της δροσίσουν καρδιά και νου

Κι η θάλασσα μου λέει απ' τα βάθη της
εσύ θα 'σαι για πάντα η αγάπη της
εγώ όλα τα ενώνω να σε χαρώ
τα δυο τα κάνω ένα γη κι ουρανό

Ο.Π.

Η ιστορία της τζάζ (σε μερικές γραμμές)

2010-10-06T22:06:00.001+03:00

Αντιγράφω από το: http://www.sansimera.gr/articles/78

Η τζαζ ξεκίνησε ως ένα μίγμα πολλών ειδών μουσικής, συνδυάζοντας στοιχεία από την Αφρική και τη Δυτική Ευρώπη. Οι ρίζες της βρίσκονται στη δεκαετία του 1880. Πιστεύεται ότι «γεννήθηκε» στη Νέα Ορλεάνη, από τους Κρεολούς, μία φυλή γαλλόφωνων και ισπανόφωνων μαύρων, με καταγωγή από τις Δυτικές Ινδίες.

Οι Κρεολοί ζούσαν στη Λουιζιάνα, κάτω από την κυριαρχία των Γάλλων και των Ισπανών έως το 1803, οπότε έγιναν αμερικανοί πολίτες κι εγκαταστάθηκαν στη Νέα Ορλεάνη. Υπερηφανεύονταν για τις κοινωνικές και πολιτιστικές τους αξίες, καθώς και για τις γνώσεις τους περί της δυτικοευρωπαϊκής μουσικής. Η διαφορετικότητά τους αυτή, τους κατέτασσε σε μια ανώτερη τάξη σε σχέση με τους υπόλοιπους μαύρους κι έτσι άνοιξαν γι' αυτούς οι πόρτες της υψηλής κοινωνίας. Στη μουσική τους σημαντικότατο ρόλο είχε η ερμηνεία, γι' αυτό και έπαιζαν κατά κανόνα στην Όπερα και σε κοινωνικές εκδηλώσεις.

Στη δυτική πλευρά της πόλης ζούσαν οι αμόρφωτοι, οι απολίτιστοι και φτωχοί Αφροαμερικανοί. Η δική τους μουσική βασιζόταν σε απλές μελωδίες και πολύπλοκους ρυθμούς, που αναμιγνύονταν με διάφορα φωνητικά. Τα τραγούδια τους είχαν συνήθως πνευματικό χαρακτήρα ή τα τραγουδούσαν για να περάσει η ώρα όταν εργάζονταν σκληρά. Είχαν παρατηρήσει ότι τους βοηθούσαν να είναι πιο παραγωγικοί.

Το 1894 μια νέα νομοθετική μεταρρύθμιση διαχωρισμού λευκών και μαύρων εκτόπισε τους Κρεολούς στη δυτική πλευρά της Νέας Ορλεάνης, μαζί με τους φτωχούς μιγάδες. Εκεί, οι δύο πολιτισμοί και τα μουσικά τους είδη ήρθαν σε σύγκρουση, αναμείχθηκαν κι έτσι δημιουργήθηκε ένα νέο είδος μουσικής, η τζαζ.

Με τον καιρό η τζαζ άλλαξε και νέες μορφές της αναπτύχθηκαν. Έως το 1900, το Ραγκτάιμ και τα Μπλουζ ήταν η νέα «τρέλα». Η Νέα Ορλεάνη φάνταζε ως η Μέκκα των νέων καλλιτεχνών και ήχων, που συμπεριλάμβαναν τα πάντα: Ραγκτάιμ, εμβατήρια, ποπ, χορευτικά και μπλουζ. Η μουσική σκορπίστηκε στον Βορρά και στη Δύση, μέσω των μεταναστών και της δισκογραφίας. Τη δεκαετία του 1920, η τζαζ έπαψε να είναι μουσική αποκλειστικά για μαύρους. Υιοθετήθηκε από τους λευκούς και επέδρασε καθοριστικά στη μουσική τους.

Ανάμεσα στους «πατέρες» της τζαζ ήταν ο Τζο «Κινγκ» Όλιβερ, ο Λούις Άρμστρονγκ και ο Φέρντιναντ «Τζέλι Ρολ» Μόρτον. Αυτοί έπαιζαν μ' ένα στυλ που αργότερα έγινε γνωστό ως Ντίξιλαντ. Ο χορός έγινε η τελευταία μόδα στο τέλος της δεκαετίας του '30, καθώς πολλοί ήταν αυτοί που χορεύοντας ήθελαν ν' αποτινάξουν από πάνω τους την κατάθλιψη. Έτσι, η τζαζ μουσική εξελίχθηκε σ' ένα νέο είδος χορευτικής μουσικής.

Μέχρι τη δεκαετία του '40 είχαν αναπτυχθεί ποικίλες μορφές της τζαζ: Παραδοσιακή, Μποπ, Σουίνγκ, Ντίξιλαντ, Λάτιν Τζαζ. Το ίδιο εξακολουθεί να συμβαίνει έως σήμερα. Το πιο πρόσφατο είδος της είναι η Άσιντ Τζαζ, που γίνεται όλο και πιο δημοφιλής.

2010-10-06T20:57:00.002+03:00

Τ'αρίγωτο ευθύ των υδάτων
και τ'ανείπωτο πλατύ τ'ουρανού
δυο αυτά κάνουν μονάχο
ποτάμι ανείπωτο του νού

αντίκρυ στέκεται μονάχος
ξεστράτης άνθρωπος λογά
και δεν του βλέπει η ματιά του
λησμόνησε κατοπινά

φρούδα τα όνειρα στον κόσμο
μάταιες ελπίδες χαμηλές
πως να επιτάξω καημό μου
αλλιώς εκείνον να θωρώ;

μον'η ευθεία των ματιών μου
κοιτά εμπρός τα ιδεατά
αυτού του σώματος πενία
φθορά του χρόνου τσεκουριά

σκιές ο θίασος που παίζει
μια κωμωδία σκοτεινή
ποιος την αρχή θα εκκινήσει
να γίνει χαρά μας υμνική;

από 'δω προς του απείρου
λευτεριά επιποθούν
από δεσμά του μαύρου κρίνου
και αρμονία λαχταρούν

όλοι

ΑλΤαλ

2010-10-05T01:29:00.001+03:00

Έτσι για να ξαγνιστεί η μέρα και το σκοτάδι της...

ο άδης είναι σκοτεινός
ήλιος ποτέ δε μπαίνει
μάνα δε γέννησε εκεί
μα κόσμος του πληθαίνει...

ψαραντώνης

2010-10-04T23:55:00.002+03:00

''Όντε σου θέλω θυμηθώ

με τα θεριά μαλώνω

και με τους δράκους πολεμώ

και σα σε δω μερώνω...''

ψαραντωνης

2010-10-03T18:24:00.002+03:00

Λεν οι αριθμοί πως είμαστε η χώρα της Ευρώπης με τα περισσότερα δυστυχήματα, απώλειες ζωής στην Ευρώπη κλπ. Αλήθεια έχει τύχει να πάρω φίλο μου τηλέφωνο έπειτα από καιρό και να μάθω από την μανούλα του πώς σκοτώθηκε με την μοτοσυκλέτα. Έμεινα με το ακουστικό παγωμένο, άλαλος και αμήχανος.

Κι όμως. Ακόμη δεν μάθαμε ΟΛΟΙ να φοράμε την ζώνη και το κράνος και να μην οδηγούμε μεθυσμένοι. Αυτό το τελευταίο χρειάζεται ίσως ψιλοανάλυση. Όταν λέμε δεν οδηγώ μεθυσμένος εννοείται πως δεν έχω ακουμπήσει το ποτήρι με το οινόπνευμα και πως αυτό το βράδυ είμαι εγω υπεύθυνος να επιστρέψω την παρέα σπίτι. Κυκλικά την επόμενη βδομάδα θα είναι κάποιος φίλος που θα προσφερθεί. Μετρήσεις αντανακλαστικών στον ανθρώπινο οργανισμό δείχνουν πως αρκεί ένα ποτηράκι για την κάμψη τους σε ποσοστά που καθίστανται ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΑ.

Σκέφτομαι οτι ο κενός χώρος που μένει πίσω είναι δυσαναπλήρωτος για τους κοντινούς μας ανθρώπους κι επιπλέον η πιθανότητα να προκληθεί μόνιμη παράλυση σε συνάνθρωπό εξαιτίας μας είναι μεγάλη. Στην Ελλάδα του φραπόγαλου, του ωχαδερφεδεπειράζει, του δεν θα τύχει σε εμένα, απόψεων ημιμαθών και άκρως επικίνδυνων το κόστος είναι έτσι κι αλλιώς τεράστιο και είτε κανείς το καταλαβαίνει είτε όχι θα πρέπει να προσέχει περισσότερο γιατί πλέον είμαστε πολλοί εκεί έξω. Πολλοί που πρέπει να δούμε οτι το αυτοκίνητο και η μοτοσυκλέτες είναι μηχανές τέτοιες που αν ο χειρισμός τους γίνεται άτσαλα,μετρατρέπονται σε ΤΑΦΟΥΣ κινητούς για εμάς και τους γύρω μας.

2010-10-02T22:42:00.002+03:00

Υπάρχει άραγε κάτι πιο ανέραστο, πιο αντιερωτικό (την λέξη μου την βγάζει κοκκινισμένη ο διορθωτής του blog)από τον σημερινό νεοέλληνα; Μοχθεί για τα προς το ζήν. (κι άλλη λάθος λέξη), παράγει ιδρώτα όπως τα ζώα στο αγρό που δουλεύουν χωρίς να ξέρουν γιατί. Αυτοί ψιλονομίζουν οτι θα είναι πετυχημένοι με μερικά (αρκετά ευρώ) στην τσέπη. Ο σκοπός αγιάζει τα μεσα για το πλάσμα αυτό. Δεν καταλαβαίνει από μουσική. Μουσική εννοώ τις νότες τις άγραφες αυτές που ο mozart και ο ψαραντώνης αγαπούν να παίζουν απόκαρδιάς. Με την ψυχή ζωντανή. Αυτήν την μουσική εννοούμε!

Κοιτάει το τομάρι του και δεν ξέρει συναίσθημα και ρομαντισμό. Δεν καταλαβαίνει δάκρυ από έρωτα και μιζεριάζει στην ιδέα ξεβολέματος και κάθε κίνησης. Τον μέλλει μόνο να "περνά καλά". Χα χα τί ειρωνεία να μην ξέρει πόσο άσχημα τα περνάει και αυτό να χτίζει την νοοτροπία των πολλών. Την οχλομάζα, την ακέραια. Που είναι άκαμπτη και τόσο δυνατή.

2010-10-02T10:01:00.003+03:00

Ευτυχώς κάπου υπάρχει ακόμη η αίσθηση του χιούμορ. Σε μεγάλες δόσεις φαίνεται αφού κάποιοι σκέφτηκαν να αποδώσουν βραβεία "νόμπελ" σε μια παρωδία-τελετή, σε ερευνητές που μεταξύ άλλων ανακάλυψαν:

Βιολογία: Μιν Ταν, Γκάρεθ Τζόουνς και συνεργάτες. Συγκέντρωσαν ντοκουμέντα για τη συνήθεια του στοματικού σεξ σε νυχτερίδες των φρούτων. «Οι παρατηρήσεις μας είναι οι πρώτες που δείχνουν ότι υπάρχει συστηματική πεολειχία σε ενήλικα ζώα πλην του ανθρώπου» έγραφαν οι ερευνητές στη δημοσίευσή τους στην επιθεώρηση PLoS One.

Μηχανική: Κορίνα Ατσεβέντα-Ουάιτχαους και συνεργάτες. Επινόησαν μια νέα μέθοδο για τη συλλογή δειγμάτων ρινικής βλέννας και αέρα εκπνοής από θαλάσσια κήτη. Η τεχνική περιλαμβάνει «ένα τηλεκατευθυνόμενο ελικόπτερο που πετά πάνω από μια φάλαινα καθώς αναδύεται και πιάνει την εκπνοή της φάλαινας σε τρυβλία Πετρί συνδεδεμένα στην κάτω πλευρά του ελικόπτερου» εξηγούν οι ερευνητές σε ανακοίνωσή τους.

Οι ανακαλύψεις είναι πολλές και ενδιαφέρουσες. Περισσότερα στο in

2010-10-02T09:50:00.002+03:00

Κι ενώ εμείς εδώ σπαταλάμε χρόνους και καιρούς για ανακριτικές, λωποδύτες πολιτικούς και λαμόγια λαό, οι κινέζοι στέλνουν κι άλλη αποστολή στο φεγγάρι:

αντιγράφω απο το in.gr:

Ο δορυφόρος Τσανγκ-ε 2, o δεύτερος κινεζικός δορυφόρος σχεδιασμένος να τεθεί σε τροχιά γύρω από το φεγγάρι, εκτοξεύτηκε με επιτυχία την Παρασκευή, επέτειο των 61 χρόνων από την ίδρυση της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας.

Η αναχώρηση της αποστολής ήταν πρώτο θέμα στα κινεζικά δελτία ειδήσεων, αφήνοντας στη δεύτερη θέση τους εορτασμούς για την επέτειο στην πλατεία Τιεν Αμέν του Πεκίνου, επισημαίνει το πρακτορείο Reuters.

Ο Τσανγκ-ε 2 (παίρνει το όνομα μιας κινεζικής θεότητας που ταξίδεψε στο φεγγάρι) θα φτάσει στη Σελήνη σε πέντε μέρες και θα τεθεί σε τροχιά σε απόσταση 100 χλμ από την επιφάνεια.

Σταδιακά θα πλησιάζει μέχρι την απόσταση των 15 μόλις χιλιομέτρων, και μεταξύ άλλων θα φωτογραφίσει τον «Όρμο των Ουράνιων Τόξων», μια περιοχή της Σελήνης στην οποία προγραμματίζεται να προσεδαφιστεί το 2013 η επόμενη αποστολή Τσανγκ-ε 3.

Οι διαστημικές φιλοδοξίες της Κίνας προβλέπουν ακόμα αποστολή συλλογής σεληνιακών δειγμάτων το 2017 και επανδρωμένες αποστολές στο φεγγάρι μετά το διάστημα 2025-2030.

Αυτό θα καθιστούσε την Κίνα τη δεύτερη χώρα που στέλνει ανθρώπους στη Σελήνη.

Με την εκτόξευση της ιστορικής αποστολής Σενζού-5 το 2003, η Κίνα έγινε η τρίτη χώρα του κόσμου, μετά τις ΗΠΑ και τη Ρωσία, που πραγματοποιεί επανδρωμένη πτήση στο Διάστημα. Έκτοτε έχει πραγματοποιήσει δύο ακόμα επανδρωμένες αποστολές.

Για το 2011 η Κίνα προγραμματίζει να εκτοξεύσει το πρώτο τμήμα του διαστημικού σταθμού της, στο οποίο θα συνδέονται τα επόμενα χρόνια οι μελλοντικές αποστολές του Σενζού («θεικό σκάφος»).

Καλά ρε παιδιά αυτοί δεν είναι που εμείς οι προηγμένοι, φοβεροί, προοδευτικοί κοροϊδεύουμε για απομιμήσεις και β' διαλογής εμπόρευμα που έχει κατακλύσει την παρθένα μας σχεδόν θεία ελληνική αγορά; τσ τσ που φτάσαμε ε; μέχρι και πυραύλους έφτιαξαν αυτοί οι κιτρινοι. Θα μας φάν ούλους!διώξτε τους μακρυά όπου τους βλέπετε...

2010-10-02T00:02:00.006+03:00

Παρατηρήσατε το πρωι τον κόσμο; Aποτελείται από κατσούφηδες μικροαστούς, μουτρωμένους συζύγους, (ίσως που απόψε δεν μας έκατσε πάλι) αγέλαστους εραστές, επαρμένους μερσεντάκηδες και πολλούς κατόχους τετρακινητήριων θηρίων.Το τελευταίο είδος απαντάει σε οχτακύλινδρα θηρία 5000 κυβικών - επειδή μπορώ- και συνδυάζεται με οδήγηση τύπου -ο δρόμος όλος ειν΄δικός μου, στη πάντα όλοι. (γιατί μπορώ) Άλλες κατηγορίες είναι οι απλανείς -τρέχω αλλά δεν ξέρω γιατί, γαμώ τη τὐχη που λαχε σε ΄μένα να δουλέυω πρωι πρωι- γκόμενες φτιασιδομένες μες τη πούδρα και τίγκα άρωμα -ουφ ντάξει πρόλαβα να είμαι μια μασκαράτα πάλι- μηχανόβιους με κράνη ποδηλάτου,σορτσάκια,σαγιονάρες και λοιπά υψηλά μέτρα ασφαλείας, που πάνε τάπα και ποιος τόλμάει να τους πλησιάσει στο φανάρι...Άλλοι πάλι είναι αραχτοί και light αλλά μπορεί να μην ξερουν το γιατί.

Το σίγουρο είναι πως το να τρέχεις το πρωί αποτελεί μια cult συνήθεια και όλοι το ξέρουν και το ακολουθούν. (ακόμη και οι πέτρες)

Τώρα γιατί πρέπει εσείς, εγώ, ο γείτονας και η γάτα μου η ψόφια να διαβάζω κάτι αηδίες των free press (ενώ απολαμβάνω τον πρωινό μου αγχωμένο καφέ),για το τί έκανε η συντάκτης της τάδε στήλης το σάββατο το βράδυ, αν έχασε τα σκουλαρίκια της στο δρόμο που περίμενε τους χαρούμενους (gay) φίλους της, τα τακούνια της στον παραδρόμο και τα βυζιά της κάπου από χθές γιατι τα τράβαγε ύστερα από τα πολλά ξίδια με δαύτους, είναι κάτι που το μελετά ο θείος μου ο δαρβίνος με την μακρυα γενειάδα. Είναι ίσως η εξέλιξη των ειδών.... homo ermafroditus muratus

2010-09-28T00:46:00.003+03:00

-Απαραίτητος όρος αρμονικής συμβιώσεως με γυναίκα φιλάρεσκον είναι ν' αποκρύπτει τις επιμελώς δύο τινά: τα εννέα δέκατα της αγάπης του και το ήμισυ τουλάχιστον της περιουσίας του. Ψυχολογία Συριανού συζύγου

-Εις νόμος απαιτείται εις αυτήν τη χώραν, ο οποίος να επιτάσσει την εφαρμογήν όλων των υπολοίπων νόμων.

-Οι Άγγλοι έχουσι δύο βουλάς, την άνω και την κάτω, ημείς μίαν μόνην ανωκάτω. Οστρακολογία

-Πλατωνικός έρως = μαλακόν παξιμάδιον διά τους μη έχοντας οδόντας.

-Σέβομαι τους νεκρούς και όταν ακόμη είναι ζωντανοί.

-Το κυριώτατον γνώρισμα του επαρχιώτου και του νεοπλούτου είναι ο υπερβολικός αυτού φόβος να φανή τοιούτος, απειρόκαλος δηλαδή ή οπωσδήποτε γελοίος.

-Το σκέπτεσθαι φρονίμως είναι πολλάκις συνώνυμον του μη σκέπτεσθαι.

-Έκαστος τόπος έχει την πληγήν του: Η Αγγλία την ομίχλην, η Αίγυπτος τας οφθαλμίας, η Βλαχία τας ακρίδας και η Ελλάς τους Έλληνας

Εμμανουήλ Ροΐδης

stop

2010-09-26T18:39:00.002+03:00

Stop
I wanna go home
Take off this uniform
And leave the show
And I'm waiting in this cell
Because I have to know
Have I been guilty all this time

Roger Waters
the wall

Πόσοι στίχοι θα μπορούσαν να συγκεντρώσουν καλύτερα την παραφροσύνη των μοντέρνων καιρών. Κάποιοι,κάπου,κάτι περιμένουν. Όλοι νιώθουν το μεγάλο τέλος να πλησιάζει μα κανείς δεν κάνει τίποτα..όλοι ένοχοι; ;όλοι αθώοι, κανείς με ευθύνη;

Που πάει αλήθεια αυτό το σκάφος της ανθρωπότητας ενώ μπροστά του ξανοίγεται σκοτεινός καιρός αφιλόξενος..

Ας δὠσει ο ποιητής μια δόση στάθμισης στα ύδατα τ΄ανθρώπου. Μήπως διακρίνει εκείνος την αμυαλιά του και ξαναγίνει ανέμελος σαν παιδί, χωρίς εγωισμούς και αλαζονεία στο μυαλό!

2010-09-26T09:56:00.000+03:00

Mother, do you think they'll drop the bomb?
Mother, do you think they'll like this song?
Mother, do you think they'll try to break my balls?
Mother, should I build the wall?
Mother, should I run for President?
Mother, should I trust the government?
Mother, will they put me in the firing line?
Is it just a waste of time?

Hush now baby, baby, don't you cry
Momma's gonna make all of your nightmares come true
Momma's gonna put all of her fears into you
Momma's gonna keep you right here under her wing
She won't let you fly, but she might let you sing
Momma's will keep Baby cozy and warm
Oooo Babe
Oooo Babe
Ooo Babe, of course Momma's gonna help build the wall

Mother, do you think she's good enough
For me?
Mother, do you think she's dangerous
To me?
Mother will she tear your little boy apart?
Mother, will she break my heart?

Hush now baby, baby, don't you cry
Momma's gonna check out all your girlfriends for you
Momma won't let anyone dirty get through
Momma's gonna wait up until you get in
Momma will always find out where you've been
Momma's gonna keep Baby healthy and clean
Oooo Babe
Oooo Babe
Ooo Babe, you'll always be Baby to me

Mother, did it need to be so high?

pink floyd - the wall

2010-09-24T00:32:00.001+03:00

ειν' της καρδιάς αναπαμός
της λευτεριάς ο ερχομός

κι η γλώσσα όμορφη πολύ
τραγουδιστή κι αστραφτερή

ξέρει αλήθειες βροντερές
κουκκίδες όλα τ΄άλλα

ΑλΤαλ

2010-09-23T00:08:00.002+03:00

κι αν είν'η λύρα μου τραυλή
μη μου τηνε σπάτε
είναι λεβέντικια πολύ
σε δάχτυλα λογάτε

κι αν κλαίει και με συγχωρει
είναι που μ αγαπάει
κράζω σε λυρα ιερή
στον ουρανό με πάτε

2010-09-23T00:05:00.003+03:00

ωπα μην αφήνεις γιασεμι να κοβουν τσ ανθούς σου
χερια που δε κατεχουνε και σπουνε στους βλαστους σου

ψαραντωνης μάγκες μου

Saltarello

2010-09-20T17:35:00.000+03:00

Κάτι όμορφες μουσικές...

spirit of St. Louis

2010-09-18T09:38:00.004+03:00

Το "πνεύμα" του St.Louis είναι ένα αεροσκάφος με χαρακτηριστικό κλήσης N-X-211 το οποίο τον Μάιο του 1927 πέταξε πάνω από τον Ατλαντικό ενώνοντας αεροπορικώς τις δύο ηπείρους την Αμερική και την Ευρώπη, την Ν.Υορκη με το Παρίσι. Στα χειριστήρια του μονοκινητήριου, μονοθέσιου αεροσκάφους βρίσκοταν ο Charles Lindbergh και η πτήση πραγματοποιήθηκε δίχως στάση μέσα σε 33 ώρες.
Η άτρακτος του αεροσκάφους ήταν κατασκευάσμένη από μεταλλική υπερκατασκευή πανω στην οποία είχε τοποθετηθεί κάλυψη από κατεργασμένο ύφασμα. Οι πτέρυγες ήταν ξύλινες και επίσης καλυμένες με πανί. Προκειμένου να επιτευχθεί χαμηλό βάρος, το αεροσκάφος δεν έφερε κάποιο βοήθημα ραδιοφωνίας ενώ η αεροδυναμική του ήταν προχωρημένη για την εποχή. Παρόλα αυτά υπήρχε πρόβλημα ορατότητας λόγω κλειστής ατράκτου και η εμπρόσθια ορατότητα επετεύχθη με χρήση περισκοπίου.

Το εγχείρημα ήταν πειραματικό (εξ ου και το γράμμα X-experimental στο χαρακτηριστικό κλήσης του) και το σχέδιο και η τεχνολογία του κινητήρα του βασιζόταν σε πρωτοποριακές για την εποχή λύσεις. Ο κινητήρας ήταν ένας 9κύλινδρος σπειροειδής, με μικρές απαιτήσεις συντήρησης και πολύ καλή οικονομία καυσίμου, ενώ η φιλοσοφία σχεδιασμού έδινε έμφαση σε αεροδυναμικά χαρακτηριστικά που του επέτρεπαν να πετάει μεγάλες αποστάσεις με την ελάχιστη δυνατή χρήση στοιχείων κινητήρα.

Η επιχείρηση των 4.000 αεροπορικών μιλίων στέφθηκε με επιτυχία και ο αεροπόρος Lindbergh (airmail aviator) κέρδισε τα $25,000 του Orteig Prize.

οκ δεν γίνεται παρά να εμπνευστεί κανείς από μια τέτοια εμπειρία. R&D, κατασκευή, πείραμα, εξέλιξη, αγάπη για το αντικείμενο. Έμπνευση. Ζηλεύω..

Picture Album: Cone Nebula (NGC 2264): Star-Forming Pillar of Gas and Dust

2010-09-18T00:55:00.001+03:00

η γέννηση ενός άστρου

2010-09-16T17:55:00.003+03:00

Η σκηνή αυτή στήθηκε βόρεια της πόλης La spezzia σε κοντινή απόσταση από την τυρρηνική θάλασσα αλλά σε υψόμετρο περί τα 600m. Ανακάλυψη τυχαία μετά από πολλά και κουραστικά χλμ με μοτο, αλλά τόσο αναπάντεχα καλή! Ο filippo ο οικοδεσπότης μας ένας τρελοιταλός ρέμπελος μας κέρασε κόκκινο τοσκανικο κρασί και μας άφησε το παράθυρο που βλέπετε να απολαύσουμε πρώτο τραπέζι πίστα. Ν'ακούμε την ημέρα την φύση και το βράδυ τίποτα. Κυριολεκτικά τίποτα. Σιωπή απίστευτη! Η εικόνα προς το δάσος (οξιάς πιθανότατα), οι μυρωδιές, το φαγητό και το κρασί μας έβαλαν σε διαδικασία αργής λειτουργίας νάρκης. Υπνος ελαφρύς και το πρωί,ξύπνημα με κελαϊδίσματα και αέρα να περνά ήρεμα ανάμεσα από τις φυλλωσιές..φίνα!!

Η συνέχεια της διαδρομής μέσα σε άγρια φύση, φιδωτές καμπές και στέκια μοτοσυκλετιστικά στη μέσα του πούθε, με έπεισε οτι η Ιταλία, οι Ιταλοί έχουν εκείνο το κάτιτις που σε'μας λείπει. Έχουν την τρέλα να μετατρέπουν την ιδέα σε πράξη, να διατηρούν και να συντηρούν τις ομορφιές της φύσης και να προσθέτουν πάντα διακριτικά την ανθρώπινη εκδοχή, για να μπορούν να απολαμβάνουν αυτό που προσφέρει η απέραντη δημιουργἰα: Ομορφιά κοσκινισμένη από το κόσκινο της Σοφίας!

2010-09-09T16:34:00.002+03:00

Σβήσαμε την πελώρια δίψα μας στην απέναντι "gelateria", σε κάποιο στενό της Piza. Βγαλμένη λές από κάποιο αναγεννησιακό παραμύθι η τρίτη πόλη που επισκέφτηκα στο νομό "toscana" της γείτονος χώρας αφήνει γλυκές και ανάλαφρες εντυπώσεις στον επισκέπτη. Όπως η Φλωρεντία, περισσότερο η Σιένα έτσι και τούτη ΄δώ. Δεν θές να φύγεις, αλλά αντίθετα σιγοψήνεσαι στη σκέψη να χαθείς μες τα αιώνια ανάγλυφα σοκάκια της ενώ παίρνεις μέρος σε ταινία του Φελίνι. Μελωδίες σιγοψιθυρίζουν κάπου. Cinema paradiso, ερωτεύεσαι την περίτεχνη μορφωμένη της φινέτσα αφημένη παντού. Στα κτίρια, στο ύφος των Ιταλών και Ιταλίδων (από τις ποιό κομψές γυναίκες στον κόσμο ίσως), στη μουσική τους, στη γεύση του παγωτού, στο "mentality" του πνεύματός τους.

Ευτυχώς η Ιταλία είναι κοντά μας!

2010-09-07T12:19:00.005+03:00

"..Έλα κόρη της σελήνης,
κόρη του αυγερινού.
Να χαρίσεις στα παιδιά μας
λίγα χάδια του ουρανού..."

Νίκος Γκάτσος

Εύρος

έλα δάφνο κεντημένο
άγγιγμα του ουρανού
στόλισμα μου φορεμένο
ήλιου φέροντα ειρμού

έλα άστρο μου πανώριο
'δώ στου κόσμου την γωνιά
ανασήκωσε μας πάρε
κάθε έγνοια απαλά

το εύρος σου παράδωσέ μας
κι αν το λάβουμε γλυκά
τότ' ο νούς μας θα ανέλθει
σ'ύψη σου αλλοτινά

'σύ ζω φόρε στυλοβάτη
ανωδίνεις στο λαό
μέρος 'κείνο που εκράτεις
αειφέρωντα σκοπό

μόν'ανάμεσα στη γή μου
και στα άστρα τ'ουρανού
η φθαρτή ματιά μου νιώθει
μελωδία 'λαργινού

διαφεντεύει τις αισθήσεις
καταργεί το νόθο νού
παραδίδει τέχνης λύτρο
φώς το άσβεστο παντού

ΑλΤαλ

2010-09-04T00:11:00.002+03:00

Λευκός καμβάς προβάλλει εμπρός μου. Ακούει Mozart,Concerto No. 23 in A, KV 488.

Είναι θαρρείς μια φθινοπωρινή ωδή στο Δημιουργό αυτή η μελωδία. Μερικά φύλλα πεσμένα περιμένουν τις πρώτες ψιχάλες να τα ξεπλύνουν και το χώμα μυρίζει νοτισμένο από την προηγούμενη βροχή. Όλη η πλάση κοιμάται χαρούμενα στην αγκαλιά του Θείου εκείνου παλμού που κρατεί τις πνοές ζωντανές. Οι αισθήσεις πανηγυρίζουν, τρέχουν δώθε κείθε κοιτούν να αγαλλιαστούν κι αυτές. Η ακοή τον αέρα να ψιθυρίζει μες από τις πευκοβελόνες, η όραση το απέραντο πρασινογάλανο ορίζοντα, η αφή ακουμπάει την φύση και μεταφέρει στο μυαλό. Τα μάτια μόνα τους αδυνατούν.Θέλουν βοηθό. Η όσφρηση φέρνει την μυρωδιά της χλόης της βρεγμένης και το δέρμα ανατριχιάζει. Όλες μαζί αγκαλιάζουν τον άνθρωπο τον θέτουν άρχοντα στο στερέωμα της μάνας γής. Κι αυτός δοξάζει την αρχή του.

Σε λίγο θα έρθει το αδαμάντινο άρμα του Ηλιου να δώσει νέα ελπίδα στους χυμούς που κοιμούνται. Θα εκκινήσει την ζωή ξανά μες στο δέντρο, μέσα στο νέο φύλλο, μέσα μας. Μα εμείς δεν θα ΄μαστε εκεί να το δούμε. Η όρασή μας επιτρέπει να μένουμε σε τούτο το επίπεδο. Θαύμασε την ομορφιά της αλλαγής. Ο κόσμος αλλάζει με τις εποχές. Όλα που μας περιβάλλουν θα ήταν ανυπόφορα κενά αν ήταν πάντα ζέστη ή κρύο. Άσπρο ή μαύρο. Η ποικιλία κάνει την διαφορά..

Καπνός από φρεσκοκαμμένο κούτσουρο γεμίζει τα ρουθούνια. Με αγάπη τα μάτια υποκλίνονται στο Μορφέα και ονειρεύονται το αύριο που θα'ναι ακόμα πιο όμορφο.
Γιαυτό είμαστε προορισμένοι! Κοιμήσου ως να ΄ρθει η αύριο να θαυμάσεις πάλι με πιο ξεκούραστες αισθήσεις!

2010-09-02T09:55:00.005+03:00

When we grew up and went to school
There were certain teachers who would
Hurt the children in any way they could

"OOF!" [someone being hit]

By pouring their derision
Upon anything we did
And exposing every weakness
However carefully hidden by the kids
But in the town, it was well known
When they got home at night, their fat and
Psychopathic wives would thrash them
Within inches of their lives.

The Happiest Days of our Lives (Waters) - 1979

ονειρόστρατα

2010-09-01T15:17:00.003+03:00

'κείνη η ονειρόστρατα η του 'ρανού δοσμένη
κινεί ποτάμια αφρίζοντα δεν είναι πλανημένη

απ'της ψυχής το ύστερο το θείο άγγιγμά της
θωπεύει νου και την καρδιά γυρεύει λύτρωμά της

έρχεται νύχτα μες του νου τ'άλύτρωτο εγώ του
γίνεται πέπλο το λευκό για να σκεπάσει μπρος του

εκείνες τις αλύτρωτες τις σκέψεις που τον φέρνουν
για να νομίσει πως χαμό και θάνατο ευφραίνουν

παραδομένα δύσβατα κομμάτια διαλυμένα,σε 'κείνου
το θεόρατο το μέγα μονοπάτι

που άνθρωπο ξεγέλασε με της σοφίας κρίνο
αφηνιασμένο άλογο μισής αλήθειας οίνο

μεμιάς μαχαίρι δίκοπο από την μια του κόψη
φέρει τον ήρεμο σκοπό και της αλήθειας γνώση

η άλλη του, μονόστρατα σκίζει παλιά τα ράκη
φέρνει καθάριο εαυτό του ποταμιού ρυάκι

ΑλΤαλ

2010-08-30T10:09:00.001+03:00

..."κι ο ήλιος τότε γύρισε και λέει του σιγά.
για κοίταξε το λάβαρο που βρίσκεται ψηλά! Βλέπεις καλά τα λάβαρα, τα τόσα τα μεγάλα, που στήθηκαν και θέλουνε του λυτρωμού καμπάνα; To πιο μεγάλο λάβαρο είναι της λευτεριάς, αυτό που είδες στα ψηλά, είναι της αληθείας, που βρίσκεται στα λεύτερα ύψη της σοφίας"
..........................
Άνοιξη η μεγάλη ελπίδα -Μάρκου Συνοδινού

αειφορός ωκεανός

2010-08-26T20:45:00.002+03:00

"τα πάντα εν Σοφία.."

2010-08-23T10:36:00.003+03:00

Σε πείσμα των καιρών και επιταγές ηθών σκέφτομαι πως η πιο άνετη συνταγή για την πενία είναι η εφευρετικότητα. Στην Κούβα ο λαός είναι φτωχός. Η εφευρετικότητά τους είναι αξιοθαύμαστη! Οι δυτικοί είναι ο καιρός μας να ξεμάθουμε την "ασφάλεια" του καναπέ και της κοιλιάς ταράτσας. Αυτά είναι ήδη ουτοπίες για πολλούς. Το μυαλό είναι ανάγκη να σκεφτεί νέες μεθόδους κατεργασίας της καθημερινότητας. Περισσότερο στο πνεύμα της οικονομίας.

Μου την δίνει όταν ακούω οτι δώδεκα εκατομμύρια άνθρωποι στο Πακιστάν υποφέρουν (δλδ μια Ελλάδα και βάλε) και κάποιοι συζητούν για μοσχοπηρωμένους αθλητές, για καταχρασμούς στην "περιουσία της εκκλησίας της Ελλάδος μέσω εφοπλιστικών παραγόντων" και άλλα τέτοια εμετικά. Η διαβολή σε όλο της το μεγαλείο την ίδια στιγμή που ο κόσμος όλος στρέφεται και ασφυκτιά σε μια στενωπό ελπίδας. Ανατολικές σκέψεις και φιλοσοφίες κατακλύζουν τον φιλολογικό κόσμο, ευτελίζεται το ανθρώπινο πνεύμα μέσα σε σκέψεις άχρηστες και πολύπλοκες. Θες να πιστέψεις κάπου και την επόμενη στιγμή όλα στάχτη. Αποκούμπι η αδιαφορία; Αποκούμπι η φτηνή εφήμερη σκέψη; Ή μήπως μόνο μια τρύπια σχεδία στον ωκεανό του τίποτα;

Κι όμως ένα έξυπνο μυαλό θα διακρίνει την αγάπη, ένα οξυδερκές πνεύμα θα αισθανθεί τους παλμούς της δημιουργίας. Ο βράχος, το δέντρο, το νερό , τα έντομα, το χώμα, ό,τι βλέπουμε κι αισθανόμαστε με τα φθαρτά μας εργαλεία είναι φτιαγμένα από τα ίδια υλικά μ΄εμάς. Ποιότητα πρώτη: αν δεν πιστεύεις σε τίποτα, πίστεψε τουλάχιστον στον εαυτό σου. Είναι φτιαγμένος κι αυτός, της Θείας βούλησης παλμός

2010-08-17T16:22:00.002+03:00

Από ψηλά οι έγνοιες και τα προβλήματα ξεχνιούνται σε μια στάλα γής πρασινογάλανη! Το σώμα ακολουθεί τους αετούς και τα μάτια απαρνιούνται το ψέμμα του ευτελούς δήθεν, του σύγχρονου, μοντέρνου καιρού! Αναρωτήθηκα εκεί ψηλά πώς τολμάμε και καταστρέφουμε κάτι που δεν μπορούμε να φτιάξουμε...το βουνό σώπασε και μόνο ο αέρας ακουγόταν να σφυράει κρύος μες το κατακολόκαιρο! Αδύναμοι και άφωνοι, πήραμε τον δρόμο της επιστροφής μες απο το λούκι του Μύτικα στα 2918 μέτρα πάνω απ΄την θάλασσα! Η ψυχή γέμισε ενέργεια, αγάπη κι ομορφιά! Ο Όλυμπος μας έδειξε τον δρόμο να κατέβουμε στον πρασινογάλανο γήινο παράδεισο δώρο.. αγαπήσαμε κι αγαπηθήκαμε!

Αττική

2010-08-11T10:09:00.001+03:00

...Γύριζα να γνωρίσω την Αττική, έτσι νόμιζα. Μα εγώ γύριζα να γνωρίσω την ψυχή μου. Στα δέντρα, στα βουνά, στη μοναξιά ζητούσα να βρω και να γνωρίσω την ψυχή μου, μάταια. Η καρδιά δε σκιρτούσε. Σημάδι άσφαλτο πως δεν έβρισκα αυτό που ζητούσα.
Μια μέρα μονάχα, ένα μεσημέρι θάρρεψα πως τη βρήκα. Είχα πάει ολομόναχος στο Σούνιο. Ήλιος καφτός, είχε μπει το καλοκαίρι, τα πληγωμένα πεύκα έχυναν το ρετσίνι τους κι ο αγέρας μοσκοβολούσε. Ένα τζιτζίκι ήρθε και κάθισε στον ώμο μου και κάμποση ώρα οδοιπορούσαμε μαζί. Μύριζα όλος σαν πεύκο, είχα γίνει πεύκο. Κι άξαφνα, ως ξεπρόβαινα από τον πευκώνα, είδα τις άσπρες κολόνες του ναού του Ποσειδώνα, κι ανάμεσα τους, στραφταλιστή, σκούρα γαλάζια, την άγια θάλασσα. Τα γόνατα μου κόπηκαν, στάθηκα. Ετούτη είναι η Ομορφιά συλλογίστηκα, ετούτη είναι η αφτέρουγη Νίκη, η κορφή της χαράς, πιο πάνω δεν μπορεί να φτάσει ο άνθρωπος. Ετούτη είναι η Ελλάδα.

Τόση ήταν η χαρά μου που μια στιγμή θάρρεψα, θωρώντας την ομορφιά της Ελλάδας, πως οι δυο λαβωματιές γιατρέυτηκαν και πως αξίζει ο κόσμος τούτος, ας είναι κι εφήμερος. Ίσια ίσια γιατί είναι αφήμερος. Και δεν είναι σωστό να μάχουμαι να μαντέψω στο πρόσωπο του κοριτσιού τη μελλούμενη γριά, παρά στο πρόσωπο της γριάς ν’αναδημιουργώ και ν’ανασταίνω τη δροσιά και τη νιότη της κοπέλας που δεν υπάρχει πια.

Νίκος Καζαντζάκης

2010-08-11T08:25:00.006+03:00

Τί είδες στην λίμνη Como; Εκεί στα βόρεια, μακρυά απ΄τ΄άγια χώματα; Τί είδες να σου τραβήξει την προσοχή, να σε κάνει να δακρύσεις, να ριγήσει το δέρμα και ν΄αγαπήσει η καρδιά;

Τί ήταν wow, έτσι που να μην παίρνεις τα μάτια σου από πάνω του; Τί ομοιάζει την ρομαντική σταθερότητα μιας μελωδίας σε τοπίο όπως αυτή του ¨somethin' else¨-julian "cannonball" adderley; Όμορφα τοπία, καταπράσινα και δυνατά. Γραφικά και πολλά. Ψάχνει το μάτι και ψάχνει και αγανακτεί. Γιατί εκεί που πήγες διαπίστωσες με τα μάτια της καρδιάς σου, πως η ομορφιά είναι μεν κάτι το αντικειμενικό στη φύση, αλλά αυτή ακριβώς η αντικειμενικότητα επηρεάζεται από παράγοντες αστάθμητους όπως είναι η φιλοξενία, η ζωηράδα, η ζεστασιά του τόπου. Το τοπίο το ελληνικό νιώθεις πως σε αγκαλιάζει στην θερμή του αγκαλιά, την γλυκιά και απρόσμενα πατρική. Κι ύστερα το Φώς; Ναι με κεφαλαίο Φ. Τόσο φώς πλημμύρα, να κλείνουν τα μάτια. Αυτό το γαλανόλευκο ποτήρι το ατέλειωτο. Ελλάς

πρέσπες

2010-08-09T23:43:00.005+03:00

παράξενα γλυκός κι απόκοσμα λεπτός
ο ήλιος ο μεσουρανίτης υψηλός
στα μάτια,σε καρδιά σε καημό
σε κάθε ελπίδας το κρυφό

Θα ΄ρθει ξανά να σ΄άνταμώσει
΄κει ψηλά στον ουρανό
κι άλλο ένα πρωινό την θέρμη του
θα δώσει και σ΄αυτούς π΄αντέχουν
στενή καρδιά να απαντούν

μα το στερεωμα αυτό πιο πολύ
το νοερό, είναι και ΄κείνο λεύτερο
να ζήσει στην αγκαλιά του ήλιου
του θερμού

η τελευταία αχτίδα απόμεινε
να κοιτά σε κόσμου την ψυχή
την απόκοσμη την σκοτεινή
και για δες εκεί δεν χωρά
ουτε μια στάλα πια να μπεί

άλλοι κοιτάν με μάτια εδώ
και άλλοι φαντάζονται το φώς του αλλού,
όταν πια όλα θα χαθούν
κάθε σκέψη της ελπίδας ο χαμός
και κάθε γεύση του κόσμου αλλοτινός

΄κείνος θα φαίνεται ξανά
σε κόψη του πιο ψηλού
του βράχινου βουνού
που έμελλε να μένει απρόσιτο
αμόλυντο και καθαρό

ΑλΤαλ

2010-08-08T23:48:00.012+03:00

Ακόμη ένα υποβρύχιο σ/κ έλαβε τέλος. Οι αισθήσεις πλημμύρισαν ομορφιά, το σώμα κουράστηκε αλλά αντέχει!

Η παρέα όλο και μεγαλώνει και η Ελλάδα δεν μας αφήνει ποτέ παραπονεμένους. Είναι γεμάτη λαχτάρα για το καινούργιο, προσδοκία για το αναπάντεχο και αναμονή για τον επόμενο κρυμμένο θησαυρό!

Μύστης μέγας και τρανός η ίδια η φύση, όργανα της οι αισθήσεις.

Για το copyright: http://www.planetblue.gr

ωδή..

2010-08-07T14:00:00.002+03:00

¨Αν η ζωή δεν έχει πια κανένα νόημα και θέλετε να πεθάνετε σαν μοτοσυκλετιστής, η λύση είναι απλή..πηγαίνετε στο συνεργείο Παρασκευή, στις επτά το απόγευμα και φωνάξτε από το πεζοδρόμιο: "μάστορα, βγαίνεις λίγο έξω να μου αλλάξεις μια ντίζα;"

"Κανείς δεν έχει ζήσει για να περιγράψει τη συνέχεια"!

Αντιγράφω από το καινούργιο βιβλίο των Ζαχαρόπουλου, Μπαρμπίκα ¨ΟΙ ΜΗΧΑΝΟΒΙΟΙ, ιστοριες πάθους και αλητείας¨, ένα κομμάτι (απ΄τα πολλά εκεί μέσα) γεμάτο χιούμορ βγαλμένο από την ελληνική μοτοσυνεργική πραγματικότητα. Περιποιημένη γλώσσα ταιριαστή με τα δρώμενα και φίσκα στον (αυτό)σαρκασμό.

Πολλή πλάκα σας λέω!! Το καταχάρηκα

Superleggera...

2010-08-02T17:45:00.008+03:00

Λένε κάποιοι πως η αισθητική είναι υποκειμενική και πως τα κριτήρια για τον καθορισμό της είναι σχετικά κλπ κλπ βαρετά. Με όλα τούτα και άλλα πολλά, επισκέφθηκα πρόσφατα το μουσείο της Ferrari στο Maranello. Οταν βρεθείς εμπρός σε μια "212Ε superleggera" (superlight), ή σε μια "458 italia", ξεχνάς. Ξεχνάς ασχήμιες, κακογουστιές, πανωσηκώματα, κακοτεχνίες κι αφήνεσαι στις μαγικές καμπύλες της αρμονικής σιλουέτας που ανοίγεται εμπρός σου! Στατικό ή κινούμενο το σχέδιο, εσωτερικά ή εξωτερικά, η αισθητική των σχεδιαστών της Μάρκας είναι σχεδόν εξωπραγματική ενώ τίποτα δεν ενοχλεί, τίποτα δεν περισσεύει.

Έμπνευση που παραδίδει το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον σε μια συσκευασία και δεν αφήνει χώρο για οτιδήποτε άλλο. Περίπου καταδικασμένος να ΄σαι όμορφος αν βγεις από το μαρανελο.

Όποτε βρίσκω τέτοια κινούμενα γλυπτά στο δρόμο (στην Ελλάδα ευτυχώς όλο και πιο συχνά)ξεχειλίζω από αισθήσεις. Όραση και ακοή δουλεύουν υπερωρίες ενώ η αφή θέλει να νιώσει τ΄ανθρακονημάτινα μέρη της να χορεύουν στα δάχτυλα.Έλκεσαι.Θέλεις να την βάλεις στο χέρι... για τις γυναίκες γράφω καλύτερα αλλά αυτές οι "μηχανές" είναι ολοσδιόλου θηλυκές. Το κάτι άλλο.

mille grazie Enzo

ΑλΤαλ

2010-07-31T18:02:00.005+03:00

¨...There, beyond the bounds of your weak imagination
Lie the noble towers of my city, bright and gold.
Let me take you there and show you a living story
Let me show you others such as me,
Why did I ever leave..."?

genesis -feb 1976

Καφεδοτσαγοχαμομηλα αυτοί, genesis εμείς. Ρούλα, μούλα, σούλα, gay και χαρούμενοι αυτοί,"the city, bright and gold" εμείς. Μόδα και καταστροφή αυτοί "a trick of the tail" εμείς...

κι όποιος αντέξει

2010-07-29T17:40:00.004+03:00

Ήρεμες οι τελευταίες νύχτες από ζέστη κι έτσι δροσερά προχωράει κι αυτός ο καλοκαιρινός μήνας. Η πόλη αδειάζει κι ο αέρας είναι λιγότερο μολυσμένος, πραγματικά και μεταφορικά.

Λιγότερες κοινωνίες με άσκοπους αγνώστους, (α)φιλους διπλανούς που ιδιοτελώς περιμένουν να πάρουν. Να ρουφήξουν οτι μπορούν, να βουτήξουν οτι φέρει η ανθρώπινη πραμάτεια μες από το δίχτυ των συναναστροφών. Αγάπη, ανιδιοτελώς δοσμένη είναι πια ξεχασμένη. Ο φίλος, πορνεύεται σε επαφές που μοναδικό σκοπό έχουν το μέσον, το κονέ, την δίχως άλλο πονηρία. Ζευγάρια παντρεύονται για τα λεφτά, η ηθική πωλείται με το δράμι, οι σχέσεις αγοράζονται σε μετοχές, οι συνειδήσεις ξεπουλιούνται στο χρηματιστήριο εξαγοράς του εγωισμού και ο χαλαστής χορεύει. Έναν χορό που σέρνει εκείνος ο επιτυχημένος, εκείνος ο ολοκληρωμένος, εκείνος ο φτασμένος, εκείνος ο δοσμένος στο "κανονικό". Πολλοί οι τίτλοι, λίγες οι αξίες μα ακόμα λιγότεροι οι άνθρωποι που τις φέρουν. Ξέχάσαμε την αρχοντιά, την πλουσιοπάροχη ικανότητα της φύσης να μας τα παρέχει όλα δωρεάν. Κάναμε τσιφλίκι μας την Γή και την πουλάμε με το μέτρο. Μάθαμε να βγάζουμε πολλά χωρίς να τ΄αξιζουμε και να προσφέρουμε λίγα, μα να πιστεύουμε τ'αντίθετο κοροϊδεύοντας εαυτούς και αλλήλους. Απελπισμένοι οι τυφλοί, πέφτουν στον ιστό της καλοστημένης παγίδας της αράχνης. Τους λέν φιλάνθρωπους και συμπονετικούς. Τους λέν μορφωμένους και σοφούς. Τους λέν διδασκάλους. Μα εκείνοι να σώσουν τον ίδιο τον εαυτό τους δεν ικανοί. Ούτε που γνωρίζουν.

Είναι κρίση άραγε της οικονομίας όπως λέει ο γραβατωμένος θίασος του παραλόγου ή κρίση αρχών της ηθικής. Κάποιοι ίσως πεθάνουν, μείνουν στο δρόμο, ξενιτευτούν ή γίνουν βάρος όπως καλά γνωρίζουν σε άλλους.

Κι ολόκληρη η ανθρωπότητα να παίζει σκάκι με τους δαίμονες.

Oh Lord you've got to win!

2010-07-21T16:52:00.003+03:00

Πόσες ώρες πρέπει άραγε να γραφτούν στο εικονικό ημερολόγιο του βίου (βίας), ώστε να ικανοποιηθεί η ανθρώπινη ματαιοδοξία; Πώς ο άνθρωπος θα φύγει από την ξεπερασμένη κενοδοξία οτι αυτός είναι ο απόλυτος άρχων του κόσμου, κάνει ότι του καπνίσει χωρίς να δώσει λογαριασμό σε κανέναν και παραμένει οπαδός απόψεων της ανθρώπινης ξερής επιστήμης;

Μα άνθρωπε μάταιε και κενέ, πότε θα καταλάβεις πως η απόλυτη επιστήμη δεν σου γνωρίζεται, γιατί αν αυτό συμβεί ο νούς σου θα σαλέψει. Δεν χωρά εξηγήσεις η Απόλυτη Επιστήμη. Μια κάποια απειροελάχιστη γνώση που μας επιτρέπεται να διαπιστώσουμε οι άνθρωποι την στρέφουμε εναντίον μας. Τόσο σοφοί μπορούμε να είμαστε.

Άκουσα ογδοντάρη γνωστό μου να επαναλαμβάνει την ανοησία που του κατέβασε η ανθρώπινη κενότητα των ογδόντα ετών σοφίας του: πως δεν υπάρχει ψυχή και πως τα πάντα λειτουργούν από το μυαλό. Αυτό το φτωχό καβουρντιστήρι που βολεύεται σε διάφορες καταστάσεις ημιμαθείς και σε οδηγεί στην καταστροφή.

Γιατί αυτό είναι τελικά το δίδαγμα. Οτι δρά στον ανθρώπινο εγκέφαλο πλέον, εγείρεται και υποκινείται από δήθεν ¨αποκαλύψεις¨ της μισής αλήθειας. Αρχή του κόσμου και προορισμός η καταστροφή του. Κρύβεται ο κακομοίρης ο νούς στην εικονική του πραγματικότητα και μένει χαρούμενος στο ψέμμα.

Ναι και τα μυρμήγκια τα προορισμένα να κουβαλούν για πάντα το φαγητό τους στην πλάτη είναι ευτυχισμένα. Είναι προγραμματισμένα να το κάνουν. Ισως να μην γνωρίζουν τίποτ'άλλο να κάνουν. Η Παντοκρατορία της υψηλής Επιστήμης αυτό προβλέπει για εκείνα. Ο άνθρωπος επιλέγει να λειτουργεί άδειος και κενός. Δυστυχής και πρόστυχος. Χαμένος στο κενό του τίποτα, έχοντας απολέσει την ψυχή του στο βωμό της επίγειας βολής του.

Εξάλλου, έτσι τα πάντα επιτρέπονται. Δεν υπάρχει τίποτα να εμποδίζει και να υπενθυμίζει οτι είμαστε φθαρτοί και τόσο άξεστοι εμπρός στην τόση Δημιουργία.

Αμάν - Αμήν

Ίρις

2010-07-20T15:12:00.003+03:00

Τί όμορφη η μυθολογία των Ελλήνων.

Η Ίρις ήταν η αγγελιοφόρος θεά της οποίας ο δρόμος που ακολουθούσε στον ουρανό για να μεταφέρει από τη Στύγα σε χρυσή υδροχόη, το για τον όρκο των θεών «ιερό ύδωρ» χαρασσόταν επτάχρωμος.(ουράνιο τόξο). Με την ορμή της βροχής έφθανε από τον Όλυμπο στη γη ή στη θάλασσα προκειμένου να παρακολουθήσει και να βοηθήσει την επίτοκο Λητώ όταν κατ΄ επιταγή της ζηλότυπης Ήρας «ουδείς τόπος φωτιζόμενος από τον Ήλιο» τη δεχόταν, ή όταν έσπευσε να παραλάβει τη Θέτιδα και να τη φέρει στον Πηλέα. (πηγή: wikipedia)

Αν κανείς παρατηρήσει θα διαπιστώσει οτι η εικόνα της Ίριδος είναι όμοια με των αγγέλων όπως περιγράφονται στον χριστιανισμό. Φτερωτή παρουσία, νέα με πλούσιο χιτώνα και χρυσά φτερωτά σανδάλια. Κρατούσε επίσης ¨το κηρύκειο¨ που ήταν ράβδος συμβολική, φέρουσα όφεις τυλιγμένους, που κρατούσε και η προϊστάμενη αρχή της: o Ερμής. Η φαντασία αυτού του λαού δεν είχε τέλος. Φώς εκ φωτός.

2010-07-19T17:31:00.001+03:00

Από πρόσφατο ταξίδι κάπου στην Ιταλία: σε ύψος 1107 μέτρων προβάλλει ένα δάσος χάρμα οφθαλμών και αισθήσεων. Αφήνει άφωνο τον επισκέπτη που θα βρεθεί στις αγκάλες του και βρίσκεται ανατολικά της Γενοβα. Η εικόνα της φωτογραφίας είναι φτωχή να περιγράψει το κάλλος. Η ιταλική ύπαιθρος είναι μαγεία ομορφιάς.

2010-07-19T17:04:00.003+03:00

Μερικά δώρα της φύσης χρώματος μπλέ, προς στον προσωρινά κατοικούντα την γήινη σφαίρα άνθρωπο. Ανυπολόγιστη ομορφιά καθημερινά προσφερόμενη αλλά και καταστρεφόμενη.

Βλέπετε, τα πλοκάμια του μίσους και της κακίας έχουν τυφλώσει δυνατά τους οφθαλμούς μας. Μισές αλήθειες χρησιμοποιούνται ώστε να διαστρεβλώσουν την πραγματικότητα. Αλήθεια κι ελευθερία είναι αξίες μακρυνές, σχεδόν γραφικές. Τις κατάντησαν μακρυνές οι ψευδοδιδάσκαλοι, εκείνοι που λειτουργούν περιμένοντας αντάλλαγμα και προκαλώντας καθημερινό πόνο...

2010-07-17T15:43:00.002+03:00

Και αν είναι ζήσης προσταγή
η γνώση ξέρει μόνο
πως σαν ανοίξει η πηγή
θα διώξει κάθε πόνο

Αν είναι κι άνθρωπος να βρεί
τί λένε φώς και γνώση
τότε ο πόνος θα χαθεί
χαρά κανείς θα νιώσει

Μάρκου Συνοδινού (ύμνος στη λευτεριά)

τί να προσθέσεις σ'αυτούς τους σοφούς στίχους που να μην μολύνει την στοχαστική τους υπόσταση; Ο θείος ο Μάρκος γράφει σαν να πονά για την συνέχεια της ανθρωπότητας που 'χει χάσει κάθε νόημα της. Που ξέχασε από που έρχεται και που θα καταλήξει..

2010-07-16T14:26:00.011+03:00

Το καλοκαίρι είναι μια καλή περίοδος για εξερευνήσεις.
Οι δικές μου εξερευνήσεις ενίοτε πραγματοποιούνται υποβρύχιως.
Το καλοκαίρι η θάλασσα στην Ελλάδα έχει ιδανική θερμοκρασία
ακόμα και σε μεγαλύτερα βάθη, έτσι ώστε μια επίσκεψη στο
ζωντανό μουσείο της φύσης να είναι εξαιρετικά ευχάριστη και ενδιαφέρουσα.

Παρατηρώντας λοιπόν όλα τούτα τα λαμπρά και φοβερά δημιουργήματα
-εικόνες με χρώματα, ζωή, ποικιλία, μυστήριο ξεκαθαρίζει στο μυαλό
οτι τίποτα δεν στήθηκε τυχαία κάπου. Αυτό που λεν οικονομία της φύσης
είναι πανταχού παρούσα στο βυθό. Τίποτα δεν ενοχλεί δια της υπερβολής
και τίποτα δεν παρουσιάζεται να κάνει εντύπωση. Συνήθως τα χρώματα
που υπάρχουν στα ψάρια και σ΄άλλα πλάσματα, βοηθούν στην κάλυψη-απόκρυψη
τους από τους φυσικούς εχθρούς. Εμείς βέβαια απολαμβάνουμε την
έντονη δραστηριότητα του ελληνικού φωτός ακόμη και σε βάθη των 20 μέτρων.
Ακόμη κι εκεί παρατηρείς και μένεις άναυδος από την ομορφιά. Το σμίλεμα της δημιουργίας.

Αυτό το ζωντανό μουσείο κάθε φορά που το επισκέπτομαι νιώθω
το ίδιο δέος για τον Δημιουργό. Είναι για μένα μια όμορφη επανάληψη
της Σοφίας της φύσης εκφρασμένη σε ελευθερία και γνώση. Αγάπη εκφρασμένη,
που οι άνθρωποι δυστροπούμε να νιώσουμε, ίσως επειδή δεν ξέρουμε,
ίσως επειδή χάσαμε το νόημα και ξεχαστήκαμε στης ελαφριάς εκείνης σκέψης την ελευθεριότητα.

2010-07-12T10:50:00.000+03:00

Οπως...καλοκαίρι!!

ebike free press

2010-07-10T19:12:00.003+03:00

Είναι δωρεάν, είναι μοτοποδηλατικό, είναι ανεξάρτητο ηλεκτρονικό περιοδικό και στηρίζεται στην δική μας καλή θέληση για να υπάρξει.

Όποιος γουστάρει ας γραφτεί-διαδώσει

http://www.ebike.gr/main/

2010-07-10T01:01:00.003+03:00

κι αν ήρθε πάλι να σε πάρει
διώξτο να πάει μακρυα
σε δρόμους που δεν είδες
κάθε μέρα καταχνια

κείνη η θλίψη η αφέντρα
ξερει καλά να σε νικά
αλλ οταν είδες την αληθεια
αναρχη που ναι η χαρα!

μυρμυγκάκι τιποτένιο
που τον ίσκιο σου τραβάς
σύρε τον φόβο σου σαν βάρος
κι αδειασέ μας τη γωνιά

ανήμπορη ψευδαίσθηση
και σκέψη που βρωμά
εκείνου η μανία
σε βλέπει και γελά

γελά να σ'έχει απελπισμένο
σε χώρο γύρω τριγυρνάς
σαν τον τρελό να γυροφέρνεις
και πουθενά να μη χωράς

ΑλΤαλ
(ολίγον τί hip hop)

Φύση-πνεύμα

2010-07-07T15:33:00.002+03:00

Γίναμε φτιαγμένοι να φθειρόμαστε, δανειστήκαμε ψυχή για να σωθούμε, σκέφτομαι μα όλα τούτα μας φαίνονται ξένα και απόμακρα και απίστευτα. Ο φυσικός άνθρωπος φθείρεται. Το πνεύμα μόνο είναι ΄κεινο που μένει. Αν μέσα στην καταιγιστική πληροφορία της εποχής μας μπορούμε να απομονώσουμε τούτο το απλό, όλα είναι πιθανό να φαίνονται μικρά και ασήμαντα. Γιατί τί πιό σημαντικό από το να νιώθεις και να καταλαβαίνεις την αξἰα αυτής της χάρης;

Η καλλιέργεια ενός άγονου χωραφιού,η προσεκτική επιλογή των σπόρων της γής του, το τακτικό πότισμα του και η προσοχή στη λεπτομέρεια αργά ή γρήγορα θα φέρουν αποτέλεσμα. Οι καρποί θα ωριμάσουν και θα φέρουν χυμούς γλυκούς και νόστιμους. Αυτό είν΄ κι ο άνθρωπος. Ενα χωράφι άγονο στην αρχή που του φυτεύονται σπόροι. Αν προσεχθεί θα βλαστήσει γλυκά. Αν παρατηθεί στο έλεός του, ζιζάνια και αγκάθια θα γεμίσουν την γή του, κι έτσι χέρσο θα μένει νεκρό για πάντα!

Μόνο που ο άνθρωπος είναι αλήθεια ελεύθερος να διαλέξει τον δρόμο του. Η αρετή και η κακία είναι σταυροδρόμια που όλοι συναντούμε στην πορεία του βίου μας.
Η επιλογή είναι δική μας. Αλήθεια

2010-07-06T20:23:00.002+03:00

Θαυμάζω την υψηλή τέχνη και νιώθω όμορφα ολοκληρωμένος και χορτασμένος εμπρός σ΄έναν όμορφο πίνακα ζωγραφικής, ένα όμορφο κτίριο, ένα ισορροπημένο γλυπτό, ένα ξεχωριστό αυτοκίνητο (κι αυτό κινητό γλυπτό δεν είναι).. ??, μια ωραία νότα ή πολλές. Ολα φτιαγμένα από άνθρωπο με υψηλή αισθητική! Υποκειμενικό ναι μα εκφρασμένο με πάθος!

Άκουσα κάπου πως η τέχνη είναι ιδανική στο να βάζει τον άνθρωπο μες σε μια ξεχωριστή επίπλαστη πραγματικότητα ώστε εκείνος να αντέχει τις δυσκολίες της ζωής. Να δημιουργεί μια ψευδαίσθηση κάνοντάς μας να νιώθουμε καλύτερα. Και ξαναφέρνω στο μυαλό την σκέψη αυτή. Δηλαδή φτάσαμε στο σημείο να χρειαζόμαστε εικονικές πραγματικότητες για να κατακρατούμε την ψυχολογική μας υπόσταση. Και αυτό μας το προσφέρει η τέχνη? Την ψευδαίσθηση, το ψέμμα, την ασυνείδητη αντίληψη την ανάγκης μας για όμορφη ζωή, χρειαζόμαστε την τέχνη λένε.

Κι αν είναι έτσι, να αντιληφθούμε πως όλα τούτα είναι προσωρινά, για λίγες στιγμές, για μερικά δεύτερα ή μερικές ώρες, κάποιος έπαιξε με το κάλλος κατα την άποψή του και μας έκανε να χαρούμε. Κι έπειτα?

Φαίνεται πως η εικονική αυτή πραγματικότητα δεν περιμένει λεπτό να μεταδώσει την ανασφάλεια και την ιδιοτέλεια της επόμενης στιγμής. Και μετά, και μετά, θέλω και κάτι ακόμη, κι άλλη ψευδαίσθηση κι άλλο ψέμμα.

Μακάρι να αντιλαμβανόμασταν όλοι την σημασία του να ζούμε χωρίς μιζέρια και χωρίς γκρίνια και οτι όλα τα απλά στη ζωή είναι τα πιό όμορφα. Λιτά και φυσικά, απλά και δυνατά όσο η δύναμη της φύσης που μας έφτιαξε!

2010-06-27T01:56:00.002+03:00

ελευθερο πνεύμα να εκφραστεί, να αναλογιστεί τί έχει, να ζήσει δίχως προκαταλήψεις και εγωισμούς.

Να δεί και να καταλάβει..

ο κόσμος γυρω μας, εκτος ελαχίστων εξαιρέσεων λειτουργεί αρνητικά..καταλαβαινει οτι νομίζει προς το συμφερον και κρίνει με βάση τον εαυτό. Δυσκολο να δεις τον άλλο, δύσκολο να αναλογιστείς τί θέλει,τί πονά και τί τον ανακουφίζει. Ολα προς δόξα του εαυτού.

Αυτού του παλιού άσπονδου φίλου,που ξέρει καλά να μας προδίδει και να μας μισεί...

πιστά

2010-06-19T14:40:00.002+03:00

Λίστες:

τί μ'άρεσε (σήμερα το πρωί)

- το πρωινό πουλί εκεί γύρω στις 5 το ξημέρωμα που αναγγέλλει την νέα ημέρα..

- η γλυκιά αίσθηση του πρωινού στο κρεββάτι, λίγο μετά το ξύπνημα

- οι πρωινές φωνές που υποδηλώνουν ζωή στο σπίτι

- ενασχόληση με το πρωινό γεύμα

- νερό που κυλάει στο πρόσωπο το αφράτο από τον ύπνο, για να ξυπνήσει το σώμα και το πνεύμα

- πρωινές συνομιλίες με φίλο

- το μήνυμα της (πρίν καν σηκωθώ)

- που (δώρο θεού) άλλη μια ημέρα με περιμένει να ζήσω

- δροσερός αέρας καλοκαιρινός μετά από τέλεια άπνοια

- μια τυχαία συνάντηση

- και φυσικά το soundtrack της ημέρας

Απλά καθημερινά, έγιναν σήμερα το πρωί και γίνονται κάθε μέρα!

2010-06-17T11:02:00.002+03:00

Θυμάται άραγε κανείς να είναι ταπεινός..
θυμάται οτι μοιάζει άνθρωπος..
Θυμάται να μην χάνει την αξιοπρέπειά του..
θυμάται να επαναλαμβάνει μέσα του είναι άνθρωπος..
μόνο..

και οτι διαθέτει, του είναι δανεικό
οτι κατέχει είναι εξουσία
δοσμένη
οτι διαθέτει μια ψυχή
καμωμένη απο πνεύμα
πως να εξελιχθεί αν δεν νιώσει την ταπεινότητα
να γίνεται φύση του..

Μιλά νομίζει και πολυλογά,
ανούσιες δομές και λέξεις και φράσεις
χωρίς ουσία, χωρίς νόημα, χωρίς πνεύμα!

..............................................

Απόμεινε μικρός θαρρώντας μεγάλος
με λόγια μεγάλα η γλώσσα να πετά
ταπεινώνοντας τους γύρω θαρρώντας άλλος
κι ύστερα ξανά μέσα του έντρομος γυρνά

βλέπει σκότος αναπάντεχα πηχτό
νιώθει αβοήθητος σε διαδρόμους τρόμου
και πάλι ξεχνά ποιός είναι
έντρομες αισθήσεις που νιώθουν φόβο

ΑλΤαλ

2010-06-15T09:51:00.004+03:00

Μες το κόσμο τον παλιό
τον χιλιοξυλωμένο
βλέπω ελπίδα να χαθεί
σαν του δενδρού την μνήμη
που θύμηση είχε πιο παλιά
του πιο παλιού ανθρώπου
κι απόμεινε να σκέφτεται
πως στην αγάπη μένει.

Σ΄εκείνην την υπέρτατη
που τα χωράει όλα
ύμνος γλυκός μες το μυαλό
γυρνοβολάει μέρες,
σαν ύστερη σκέψη-ανατολή
σέρήμου μεσοβάδι
αλλοτινή, μελλοντική
όπως ελευθερία,
παντοτινά παγκόσμια
η Αγία Νοσταλγία

ΑλΤαλ

2010-06-12T09:43:00.002+03:00

η μιά μεριά του φαραγγιού
δε σμίγει με την άλλη
και λαχταρούνε το σεισμό
ν'αγκαλιαστούνε πάλι.......

λεβέντη ψαραντώνη να ζείς σα τα ψηλά βουνά!

musica e

2010-06-09T18:02:00.005+03:00

Και τί να γράψω και να πώ..ακούω και ξανακούω μουσική. Αχόρταγα. Μεταφέρομαι νοητά στην Αραβία, στην Ανατολή,στη Νέα Ορλεάνη, στη Νέα Υόρκη, στην Αργεντινή,στα οροπέδια της Κρήτης, σε χρόνια αρχαία και ξεχασμένα,σε μουσικά ιδιώματα που κάνουν την ψυχή να ταξιδεύει.Σε τόπους που δεν γνώρισε αλλά μόνο φαντάστηκε. Σε μέρη που τ΄ακούς και λές πως ήσουν εκεί. Έχεις ανάμνηση από κάτι που δεν έζησες, από κάπου που δεν πήγες κι όμως είναι τόσο οικεία.

Σάμπως να ΄ναι κι αυτό ένα παιχνίδι του χρόνου και της στιγμής που ξεγελά τις αισθήσεις, τις κοροϊδεύει. Από την άκρη του δρόμου κρύβεται και σε περιμένει χαχανίζοντας όλο χαρά πως σε ξεγέλασε πάλι..χωρίς μουσική και αυτιά να την ακούς είσαι ένα ίχνος.

Οι άνθρωποι μαθαίνουμε εγωιστές και μεγαλώνοντας τέτοια είναι η φύση μας. Εγωιστική. Η μουσική εξιλεώνει, καταλύει. Σε απογυμνώνει εμπρός στον εαυτό σου, την φύση που κανονικά θα έπρεπε να υπηρετείς..εκείνην που φτιάχνει μελωδίες για την καρδιά και υψώνει το πνεύμα. Αν ακούς με ώτα "ανοικτά"...

2010-06-08T13:58:00.004+03:00

...κι έτσι για να γουστάρουμε, η ferrari ανακοίνωσε οτι για αποθεραπεία προσφέρει τα μονοθέσιά της, της formula 1 στον τραυματισμένο πολυπρωταθλητή..

viva Vale

2010-06-08T13:27:00.004+03:00

Το διήμερο σ/κ που πέρασε στον παραδοσιακό αγώνα μοτοσυκλετών της μεγάλης κατηγορίας ("motogp" όπως λέγεται) στο mugello της Ιταλίας, ο μεγαλύερος πρωταθλητής όλων των εποχών και κατηγοριών είχε μια άσχημη πτώση με την μοτοσυκλέτα του μια YAMAHA YZR-M1 800cc, με αποτέλεσμα να σπάσει το πόδι του, να εγχειριστεί και τελικά να επιστρέφει σε αγώνες σε περίπου 2 μήνες όπως λένε οι ιατροί.

Τ'όνομά του Valentino Rossi, η ικανότητά του να κερδίζει όχι αγώνες αλλά παγκόσμια πρωταθλήματα ιδιαίτερη γεγονός μου μαρτυρούν τα 9 παγκόσμια πρωταθλήματα που κατέκτησε με διάφορες ομάδες μοτοσυκλετών και σε διάφορες κατηγορίες.

Η ιδιαιτερότητά του είναι στο γεγονός οτι εκτός από φυσικό ταλέντο οδηγικό διαθέτει την αίσθηση του χιούμορ σε βαθμό που μπορεί να εμπνέει ξεπερνώντας τα στενά όρια των αγώνων και αγγίζοντας τον τρόπο ζωής. Είναι θεατρικότατος και αυτοσαρκαζόμενος σε κάνει να αισθάνεσαι οτι ενσαρκώθηκε σε αυτόν η απλότητα και ζωηράδα της ζωής ως παράδειγμα για όσους μπορουν να το δούν.

Θα μας λείψεις "doctor", με το καλό ανάρρωση και πίσω στο φυσικό σου πεδίο

ΚΑΛΗΜΕΡΑ ΚΟΣΜΕ

2010-06-08T09:05:00.000+03:00

2010-06-05T10:26:00.005+03:00

Έχετε μυρίσει το νοτισμένο φρέσκο χώμα της πρωινης βροχής; Εμένα μου κουνάει το κεφάλι αυτή η μυρωδιά..

Σήμερα το πρωί στον Υμηττό είχε απ'όλα. Και φρέσκο χώμα και πολλή βροχή και ουράνιο τόξο και μυρωδιές απ'τα φυτά και και και... Ενα σωρό χαρές να 'χες άλλες τόσες αισθήσεις να αισθάνεσαι!
Αλλά όχι, η φύση έχει προβλέψει οι αισθήσεις μας να αντιστοιχούν με τα ερεθίσματα. Όλα συμφωνούν: η όσφρηση με την μυρωδιά, η αφή με το άγγιγμα, η ακοή με την μουσική..κοκ
Στο τελάρο της φύσης όλα είναι μουσική, Τα πουλιά, τα ζώα, το χώμα που τρίζει, ο αερας που σφυράει και η βροχή που μ'εκανε μούσκεμα. Ολα υπακούουν σε νόμους. Διαφορετικά θα είμασταν χαμένοι. Σκεφτομαι τί θα κάναμε χωρίς το νόμο της βαρύτητας ας πούμε..μάλλον δεν θα ζούσαμε καν. Ούτε να μιλήσεις μπορείς.

Ετσι λοιπόν είναι τόσο ανάλαφροι αυτοί οι νόμοι που μόνο υχαριστημένοι και χαρούμενοι χρειάζεται να είμαστε..μας προσφέρουν την ίδια τη Ζωή, το απαύγασμα της οντότητάς μας σε μια διάσταση της ύπαρξής μας που τίποτα δεν είναι δεδομένο και όλα είναι πρόσκαιρα, εμπρός στο αιώνιο ρολόι του χρόνου.

'carpe diem' λοιπόν

ΑλΤαλ

2010-05-31T18:28:00.003+03:00

Ποιά δύναμη κρατά νερό καθηλωμένο
όριο άφταστο υψηλό να μη σε πνίγει διολου

Μον΄να μενει εκει να υμνεί
την δύναμη την φταίχτρα
που σε κρατεί ακίντυνο
αγάπης η αφέντρα

sympathy for the devil...

2010-05-29T16:43:00.002+03:00

Please allow me to introduce myself
I'm a man of wealth and taste
I've been around for a long, long year
Stole many a man's soul and faith

And I was 'round when Jesus Christ
Had his moment of doubt and pain
Made damn sure that Pilate
Washed his hands and sealed his fate

Pleased to meet you
Hope you guess my name
But what's puzzling you
Is the nature of my game

I stuck around St. Petersburg
When I saw it was a time for a change
Killed the Czar and his ministers
Anastasia screamed in vain

I rode a tank
Held a general's rank
When the Blitzkrieg raged
And the bodies stank

Pleased to meet you
Hope you guess my name, oh yeah
Ah, what's puzzling you
Is the nature of my game, oh yeah
(woo woo, woo woo)

I watched with glee
While your kings and queens
Fought for ten decades
For the gods they made
(woo woo, woo woo)

I shouted out,
"Who killed the Kennedys?"
When after all
It was you and me
(who who, who who)

Let me please introduce myself
I'm a man of wealth and taste
And I laid traps for troubadours
Who get killed before they reached Bombay
(woo woo, who who)

Pleased to meet you
Hope you guessed my name, oh yeah
(who who)
But what's puzzling you
Is the nature of my game, oh yeah, get down, baby
(who who, who who)

Pleased to meet you
Hope you guessed my name, oh yeah
But what's confusing you
Is just the nature of my game
(woo woo, who who)

Just as every cop is a criminal
And all the sinners saints
As heads is tails
Just call me Lucifer
'Cause I'm in need of some restraint
(who who, who who)

So if you meet me
Have some courtesy
Have some sympathy, have some taste
(woo woo)
Use all your well-learned politesse
Or I'll lay your soul to waste, mmm yeah
(woo woo, woo woo)

Pleased to meet you
Hope you guessed my name, mmm yeah
(who who)
But what's puzzling you
Is the nature of my game, mmm mean it, get down
(woo woo, woo woo)

Woo, who
Oh yeah, get on down
Oh yeah
Oh yeah!
(woo woo)

Tell me baby, what's my name
Tell me honey, can ya guess my name
Tell me baby, what's my name
I tell you one time, you're to blame

Oh, who
woo, woo
Woo, who
Woo, woo
Woo, who, who
Woo, who, who
Oh, yeah

What's my name
Tell me, baby, what's my name
Tell me, sweetie, what's my name

Woo, who, who
Woo, who, who
Woo, who, who
Woo, who, who
Woo, who, who
Woo, who, who
Oh, yeah
Woo woo
Woo woo

κκ mick,keith

βρήκε κανείς τ'όνομά του κυρίου??
κοιτάξτε μέσα σας κ γύρω σας είναι παντου...

2010-05-27T18:32:00.001+03:00

...μέσα στα ρούχα μου σε κρύβω σαν φωτιά
να 'χουν να λεν πως δε σε γνώρισα ποτέ
όνειρο είναι η ιστορία μας καρδιά μου
τα ξωτικά γυρνούν τις νύχτες συντροφιά μου...

socrates

2010-05-26T15:25:00.002+03:00

πια λησμονιά σ'ανέβασε
σκέψη βαλσαμωμένη
σε τόπο ακατοίκητο
που νόμιζες γλυκό
σε ερημιάς την άβυσσο
άπειρο μεσοδιάβη,
και λευτεριάς το ύψωμα
αγνότητα κι αυτό,
ξεχάστηκε και πέρασε
ωσάν συνηθισμένο
και σ'άφησε ανήμπορο
πελώρια σκυφτό

παν'από σκάμμα π΄άνοιξε
η νύχτα σκοτισμένη
έψαξες ξεχάστηκες
κι απόμεινες μικρός
με σκέψη που εργάστηκε
σε κόσμου το ψεγάδι
στέρεψε τον τόπο σου
πηγάδι νοερό.

ζέστανε ήλιε μου θεέ
θέρμανε την αντάρα
να διαλυθεί η θολερή
του κόσμου η κατάρα

κουράστηκε πια το μυαλό
κι ελπίδα του προσμένει
να φέρ'είκονα αστραφτερή
γλυκά να την προσφέρει,

μιαν άλλη γλώσσα καθαρή
που κάποιος την προφέρει
δροσόσταλη ανατολή
τ'ουρανού τ΄άγέρι

ΑλΤαλ